Νέες προκλήσεις από την Άγκυρα κατά της Ελλάδας, αυτή τη φορά για τους μουφτήδες.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Χαμί Ακσόι, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τη νομική ρύθμιση στην Ελλάδα για τους μουφτήδες ανέφερε, «έχουμε εκφράσει δημοσίως την άποψή μας όσον αφορά στη νομική ρύθμιση με ημερομηνία 9 Ιανουαρίου 2018 που δημοσίευσε η Ελλάδα σχετικά με την εφαρμογή του αστικού κώδικα ή κατ’ επιλογή του νομικού συστήματος της Σαρία σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ δύο πλευρών στην Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης».
Στην ανακοίνωσή του ο Ακσόι, κάνει λόγο για «ομογενείς» της Θράκης, εκφράζοντας ανησυχίες ότι το διάταγμα μπορεί άρει το αυτοδιοίκητο των μουφτειών, το οποίο κατοχυρώνεται από διεθνείς συμφωνίες.
«Αναμένουμε να ληφθούν υπόψη οι απόψεις και τα αιτήματα της μειονότητας σχετικά με τους μουφτήδες, οι οποίοι εξυπηρετούν ανάγκες των ομογενών μας. Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης μας έχει γνωστοποιήσει και σε εμάς τις ανησυχίες της. Αναμένουμε από την Ελλάδα, που δεν αναγνωρίζει τους εκλεγμένους μουφτήδες της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης να δώσει προτεραιότητα στο να δοθεί τέλος σε αυτή την κατάσταση και στην ικανοποίηση των προσδοκιών της μειονότητας στις νομικές ρυθμίσεις που ετοιμάζει», καταλήγει ο Ακσόι.
Οι πέντε αρχές του νόμου για τη σαρία
Πέντε είναι οι κύριες κατευθύνσεις της νομοθετικής ρύθμισης, με την οποία μπαίνει τέλος στην επικράτηση του ισλαμικού νόμου έναντι του αστικού δικαίου, για την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
Ειδικότερα:
Καθιστά, ρητά και σαφώς, την δικαιοδοσία του Μουφτή προαιρετική και υπό την προϋπόθεση ότι συμφωνούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι. Σε διαφορετική περίπτωση, δηλαδή εάν δεν συμφωνούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι, η υπόθεση θα υπάγεται στα αστικά δικαστήρια.
Ορίζει σαφώς, για πρώτη φορά, ότι τα αστικά δικαστήρια έχουν το τεκμήριο δικαιοδοσίας.
Καθορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα οι αναγκαίοι δικονομικοί κανόνες ώστε ο Μουφτής να ασκεί τις αρμοδιότητές του μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο το οποίο θα προστατεύει απολύτως τα δικαιώματα των διαδίκων.
Διατυπώνεται ρητά ότι οι κληρονομικές σχέσεις των μελών της μειονότητας καθορίζονται από τον αστικό κώδικα και όχι από τον ισλαμικό νόμο, εκτός αν κάποιος επιλέγει εγγράφως το αντίθετο. Βεβαίως, οποιαδήποτε στιγμή το θελήσει, θα μπορεί να αλλάξει την δήλωσή του ή απλώς να συντάξει μια διαθήκη κατά τον αστικό κώδικα οπότε και μόνο αυτή θα ισχύει.
Διασφαλίζεται ότι όλες οι δημόσιες διαθήκες που έχουν συνταχθεί μέχρι σήμερα, είναι ισχυρές και εφαρμόζονται.
