11 Απριλίου 1890. Το ομοσπονδιακό κράτος των ΗΠΑ αναλαμβάνει τη διαχείριση του μεταναστευτικού σταθμού στο νησί Ellis Island, ανοιχτά του Μανχάταν. Αν και οι πύλες του άνοιξαν επίσημα την 1η Ιανουαρίου 1892.
Το νησί θα εξελιχθεί στη βασική πύλη εισόδου εκατομμυρίων μεταναστών -ανάμεσά τους και χιλιάδων Ελλήνων- προς τη «Γη της Επαγγελίας».
Οι αφιχθέντες υποβάλλονταν σε εξονυχιστικές ιατρικές και διοικητικές εξετάσεις. Μια κιμωλία στο πέτο μπορούσε να σημάνει περαιτέρω έλεγχο, μια διάγνωση ασθένειας, την επιστροφή. Η διαδικασία ήταν συχνά σύντομη, μα ψυχολογικά φορτισμένη, από αυτή κρινόταν το μέλλον ολόκληρων οικογενειών.
Για τους Έλληνες των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, το Έλις Άιλαντ υπήρξε το μεταίχμιο ανάμεσα στη φτώχεια της πατρίδας και στην ελπίδα κοινωνικής ανόδου.
Σήμερα, υπολογίζεται ότι πάνω από το 40% των σημερινών πολιτών των ΗΠΑ έχει τουλάχιστον έναν πρόγονο που πέρασε από το Ellis Island. Για την ελληνική ομογένεια, το νησί αυτό είναι το σύμβολο της σκληρής δουλειάς και της επιτυχίας των ανθρώπων που ξεκίνησαν με μια βαλίτσα και κατέληξαν να μεγαλουργήσουν σε μια ξένη χώρα.
Δημήτρης Τζιβελέκης
