10 Φεβρουαρίου 1634. Ο Γαλιλαίος Γαλιλέι βρίσκεται αντιμέτωπος με την πιο σκοτεινή δοκιμασία της ζωής του.
Ο Γαλιλαίος υποστήριξε την Ηλιοκεντρική Θεωρία του Κοπέρνικου, σύμφωνα με την οποία ο Ήλιος βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος και η Γη κινείται γύρω του. Αυτή η θέση ερχόταν σε άμεση αντίθεση με τη Γεωκεντρική Θεωρία του Πτολεμαίου, η οποία υποστηριζόταν από την Καθολική Εκκλησία και ήταν ενσωματωμένη στη θρησκευτική κοσμοαντίληψη.
Υπό την ασφυκτική πίεση της Ιεράς Εξέτασης, καλείται να αποκηρύξει δημόσια τις επιστημονικές του πεποιθήσεις: ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο.
Φοβούμενος τις συνέπειες της κατηγορίας για αίρεση, ο μεγάλος επιστήμονας αναγκάζεται να υποχωρήσει και να δηλώσει πως η Γη είναι ακίνητη και σταθερή. Ωστόσο, σύμφωνα με την ιστορική παράδοση, την ώρα που αποχωρεί από το δικαστήριο, ψιθυρίζει την περίφημη φράση: «Και όμως κινείται».
Λόγια που, είτε ειπώθηκαν πραγματικά είτε έμειναν ως σύμβολο, εκφράζουν το πείσμα της επιστήμης απέναντι στον σκοταδισμό και τη βεβαιότητα ότι η αλήθεια δεν καταστέλλεται.
Η φράση του Γαλιλαίου έγινε διαχρονικό σύνθημα για την ελευθερία της σκέψης και τη δύναμη της ανθρώπινης γνώσης.
