10 Μαρτίου 1829. Υπογράφεται στο Λονδίνο Πρωτόκολλο μεταξύ των τριών Μεγάλων Δυνάμεων –Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας και Ρωσίας– που καθορίζει για πρώτη φορά με σαφήνεια τα σύνορα του υπό συγκρότηση ελληνικού κράτους.
Με τη συμφωνία αυτή, η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως αυτόνομο κράτος, υποτελές ακόμη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με τα βόρεια σύνορά της να χαράσσονται κατά μήκος της γραμμής Αμβρακικού–Παγασητικού κόλπου. Η οριοθέτηση του νέου κράτους συμπεριλάμβανε, ολόκληρη την Πελοπόννησο, την Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια και τις Κυκλάδες.
Αυτή η εξέλιξη ήταν μια μεγάλη διπλωματική νίκη του Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος πάλεψε σκληρά για να συμπεριληφθεί η Στερεά Ελλάδα, την οποία η Μεγάλη Βρετανία (για να προστατεύσει τα συμφέροντά της στα Επτάνησα) ήθελε αρχικά να αφήσει εκτός συνόρων.
Το Πρωτόκολλο αποτελεί σημαντικό διπλωματικό βήμα, καθώς νομιμοποιεί διεθνώς τις εδαφικές διεκδικήσεις των Ελλήνων ύστερα από οκτώ χρόνια πολέμου.
Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τις προσδοκίες του ελληνικού πληθυσμού και ανοίγει τον δρόμο για τη μετέπειτα πλήρη ανεξαρτησία, η οποία θα κατοχυρωθεί οριστικά με το Πρωτόκολλο του 1830.
