11 Μαρτίου 1918. Στις Ηνωμένες Πολιτείες καταγράφεται το πρώτο γνωστό περιστατικό της ισπανικής γρίπης, μιας νόσου που επρόκειτο να εξελιχθεί στη φονικότερη πανδημία του 20ού αιώνα. Η ασθένεια εμφανίζεται αρχικά σε στρατιωτικό στρατόπεδο στο Κάνσας και εξαπλώνεται ταχύτατα, ευνοούμενη από τις μαζικές μετακινήσεις στρατευμάτων κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παρά την ονομασία της, η ισπανική γρίπη δεν προήλθε από την Ισπανία, η χώρα απλώς δημοσιοποίησε τα κρούσματα, καθώς δεν ίσχυε πολεμική λογοκρισία.
Ο ιός «ταξίδεψε» με τα πλοία που μετέφεραν τα αμερικανικά στρατεύματα στη Γαλλία, μετατρέποντας μια τοπική έξαρση σε παγκόσμιο φαινόμενο μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Ο ιός πλήττει με ιδιαίτερη σφοδρότητα νέους και υγιείς ενήλικες, προκαλώντας βαριές πνευμονικές επιπλοκές και ταχεία κατάρρευση του οργανισμού.
Μέσα σε δύο χρόνια, από το 1918 έως το 1919, η πανδημία εξαπλώνεται σε όλες τις ηπείρους, αφήνοντας πίσω της 20 έως 40 εκατομμύρια νεκρούς, σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις.
Το τραγικό αυτό γεγονός αναδεικνύει τα όρια της ιατρικής της εποχής και υπενθυμίζει με δραματικό τρόπο την ευαλωτότητα των ανθρώπινων κοινωνιών απέναντι στις παγκόσμιες υγειονομικές κρίσεις.
