12 Αυγούστου 1953. Τα Επτάνησα δοκιμάζονται από έναν από τους ισχυρότερους και πλέον καταστροφικούς σεισμούς στη νεότερη ελληνική ιστορία. Η δόνηση, μεγέθους 7,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, πλήττει κυρίως την Κεφαλονιά, την Ιθάκη και τη Ζάκυνθος.
Ο σεισμός της 12ης Αυγούστου ήταν το αποκορύφωμα μιας σεισμικής ακολουθίας που ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου. Μέσα σε διάστημα τεσσάρων ημερών, σημειώθηκαν δεκάδες δονήσεις. Η καταστροφική δόνηση της 12ης Αυγούστου ήταν αυτή που «τελείωσε» ό,τι είχε απομείνει όρθιο στα νησιά.
Ο σεισμός προκαλεί τεράστιες καταστροφές σε οικισμούς, υποδομές και δημόσια κτίρια. Η Κεφαλονιά σχεδόν ισοπεδώνεται, καθώς η συντριπτική πλειονότητα των κτισμάτων καταρρέει ή υφίσταται σοβαρές ζημιές. Χιλιάδες κάτοικοι μένουν άστεγοι.
Ο τραγικός απολογισμός φτάνει τους 476 νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες. Η καταστροφή συγκινεί την ελληνική κοινωνία και προκαλεί διεθνές κύμα αλληλεγγύης, με πολλές χώρες να αποστέλλουν βοήθεια για την ανακούφιση των πληγέντων και την ανοικοδόμηση των νησιών.
Η ανοικοδόμηση που ακολούθησε άλλαξε ριζικά την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία των νησιών, αντικαθιστώντας τα ιστορικά ενετικά αρχοντικά με σύγχρονες κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις για τον σύγχρονο αντισεισμικό κώδικα στην Ελλάδα.
Δημήτρης Τζιβελέκης
