12 Φεβρουαρίου 1947. Ο ουρανός πάνω από την ορεινή περιοχή Σιχότε-Άλιν, στη ρωσική Άπω Ανατολή της τότε Σοβιετικής Ένωσης, φωτίζεται από μια εκτυφλωτική λάμψη.
Ένας τεράστιος σιδηρο-μετεωρίτης με εκτιμώμενη μάζα περίπου 100 τόνους και ταχύτητα περίπου 52.000 χλμ/ώρα, διαλύθηκε στην ατμόσφαιρα σε ύψος περίπου 5.6 χιλιομέτρων. Η έκρηξη, που υπολογίστηκε ότι ήταν ισοδύναμη με την έκρηξη 2 κιλοτόνων TNT, προκάλεσε ισχυρότατο κρουστικό κύμα.
Στην ατμόσφαιρα δημιουργήθηκε μια μετεωριτική βροχή (meteorite shower), σκορπίζοντας χιλιάδες τόνους θραυσμάτων σε μια ελλειπτική περιοχή περίπου 1.3 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Συνολικά εντοπίστηκαν 106 κρατήρες πρόσκρουσης. Ο μεγαλύτερος κρατήρας, με διάμετρο 26 μέτρα, έδωσε πολύτιμες πληροφορίες.
Η εισχώρηση του μετεωρίτη στην ατμόσφαιρα δημιούργησε μια εκτυφλωτική πύρινη σφαίρα που ήταν ορατή σε ακτίνα άνω των «300» χιλιομέτρων.
Ευτυχώς, το γεγονός συνέβη σε αραιοκατοικημένη περιοχή και δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα.
Ο μετεωρίτης του Σιχότε-Άλιν θεωρείται ο μεγαλύτερος σιδηρο-μετεωρίτης που έχει παρατηρηθεί να προσκρούει στη Γη στη σύγχρονη εποχή και αποτελεί μέχρι σήμερα αντικείμενο εκτεταμένης επιστημονικής μελέτης, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τη σύσταση και τη δυναμική των ουράνιων σωμάτων.
