13 Μαρτίου 1930. Στο Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ τηλεγραφείτε η είδηση της ανακάλυψης ενός νέου ουράνιου σώματος στα όρια του ηλιακού μας συστήματος, του Πλούτωνα.
Η ανακάλυψη είχε πραγματοποιηθεί λίγες εβδομάδες νωρίτερα, από τον νεαρό Αμερικανό αστρονόμο Κλάιντ Τόμπω στο Αστεροσκοπείο Λόουελ στην Αριζόνα.
Ο Τόμπω χρησιμοποιούσε μια συσκευή που ονομαζόταν “στερεοσκοπικός συγκριτής”. Τοποθετούσε δύο φωτογραφικές πλάκες της ίδιας περιοχής του ουρανού, τραβηγμένες με διαφορά μερικών ημερών. Τα σταθερά αστέρια παρέμεναν ακίνητα, ενώ οτιδήποτε άλλο, θα φαινόταν να «πηδάει» από τη μία θέση στην άλλη.
Η ημερομηνία της ανακοίνωσης δεν είναι τυχαία, καθώς συμπίπτει με τα γενέθλια του Πέρσιβαλ Λόουελ, ιδρυτή του αστεροσκοπείου.
Το 2006 ο Πλούτωνας θα υποβιβαστεί σε πλανήτη-νάνο. Είναι μικρότερος από τη Σελήνη μας και η τροχιά του είναι πολύ διαφορετική από των άλλων πλανητών. Είναι ελλειπτική και τέμνει την τροχιά του Ποσειδώνα.
Αν και δεν είναι πλέον “μεγάλος” πλανήτης, η ανακάλυψή του άνοιξε την πόρτα για την κατανόηση της Ζώνης του Κάιπερ, μιας τεράστιας περιοχής γεμάτης με παγωμένους κόσμους που κρύβουν τα μυστικά της δημιουργίας μας.
