15 Νοεμβρίου 1951. Ο Νίκος Μπελογιάννης, στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, καταδικάζεται σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο της Αθήνας.
Η κατηγορία βασίζεται στον Αναγκαστικό Νόμο 509/1947, που προέβλεπε βαριές ποινές για όσους θεωρούνταν ότι επιχειρούσαν την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ, το οποίο τότε ήταν παράνομο.
Η δίκη του Μπελογιάννη είχε ήδη συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία. Ο ίδιος στάθηκε στο εδώλιο με απαράμιλλο θάρρος, υπερασπιζόμενος τις ιδέες του και την πολιτική του δράση.
Η εικόνα του με το γαρίφαλο στο χέρι, σύμβολο αξιοπρέπειας και ειρήνης, έκανε τον γύρο του κόσμου και συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, ακόμη και πέρα από τα πολιτικά σύνορα της εποχής.
Η καταδίκη του προκάλεσε διεθνή κατακραυγή. Πνευματικές μορφές όπως ο Πικάσο, ο Σαρτρ και ο Αραγκόν ζήτησαν τη σωτηρία του. Παρ’ όλα αυτά, η ποινή του εκτελέστηκε λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1952.
Η θυσία του Μπελογιάννη αποτελεί ορόσημο της μετεμφυλιακής περιόδου, αναδεικνύοντας τη σκληρότητα του πολιτικού κλίματος και, ταυτόχρονα, το ήθος και τη συνέπεια των αγωνιστών.
