16 Ιουνίου 1920. Ιδρύεται στη Χάγη το πρώτο μόνιμο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, το Μόνιμο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης, πρόδρομος του σημερινού Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Η ίδρυσή του προβλέπεται από την Κοινωνία των Εθνών και αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ειρηνική επίλυση διαφορών μεταξύ κρατών.
Μετά τον όλεθρο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ανάγκη για έναν μόνιμο διαιτητή ήταν επιτακτική. Το Μόνιμο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (PCIJ) ήρθε να καλύψει το κενό που άφηναν οι προσωρινές επιτροπές διαιτησίας του παρελθόντος.
Το δικαστήριο συγκροτείται από 15 δικαστές, οι οποίοι εκλέγονται για θητεία εννέα ετών, ενώ το ένα τρίτο των μελών του ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. Σκοπός του είναι η εκδίκαση διεθνών διαφορών που του παραπέμπουν τα ίδια τα κράτη, με απαραίτητη προϋπόθεση τη συναίνεση όλων των εμπλεκομένων πλευρών. Οι αποφάσεις του λαμβάνονται κατά πλειοψηφία και είναι δεσμευτικές για τα κράτη που προσφεύγουν, ενώ οι γνωμοδοτήσεις του έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα.
Η ίδρυση αυτού του θεσμού σηματοδοτεί την απαρχή της διεθνούς δικαιοσύνης στη σύγχρονη μορφή της και θέτει τα θεμέλια για τη λειτουργία του σημερινού παγκόσμιου δικαστικού συστήματος.
