17 Φεβρουαρίου 1922. Στο παρισινό καφενείο «Closerie des Lilas» πραγματοποιείται μια θυελλώδης σύναξη των ντανταϊστών, η οποία έμεινε στην ιστορία ως η τελική διάσπαση του κινήματος Νταντά.
Αντικείμενο της συνάντησης είναι η ανοιχτή πλέον σύγκρουση ανάμεσα στον Αντρέ Μπρετόν και τον Τριστάν Τζαρά για την ηγεσία και τον προσανατολισμό του κινήματος Νταντά.
Το κίνημα Νταντά, γεννημένο στη Ζυρίχη το 1916 ως απάντηση στον παραλογισμό του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, βασιζόταν στην άρνηση, τον παραλογισμό και την απόρριψη κάθε μορφής τέχνης και λογικής.
Περίπου εκατό καλλιτέχνες και διανοούμενοι παρίστανται, ανάμεσά τους κορυφαίες μορφές της τέχνης όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο Ανρί Ματίς, ο Κονσταντίν Μπρανκούζι και ο Ζακ Κοκτό.
Η συζήτηση γρήγορα εκτρέπεται σε προσωπικές επιθέσεις, ειρωνείες και ύβρεις. Ο συνθέτης Ερίκ Σατί, σε ρόλο απρόσμενου διαιτητή, ανακηρύσσει νικητή τον Τζαρά.
Η ρήξη του 1922 δεν ήταν ένα τέλος, αλλά μια γέννηση. Ο Μπρετόν αποχωρεί οριστικά και, λίγο αργότερα, θα θέσει τα θεμέλια του σουρεαλισμού, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της τέχνης και της σκέψης του 20ού αιώνα.
