18 Ιουνίου 1904. Σημειώνεται ένα από τα πιο δραματικά επεισόδια της νεότερης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Ο υπουργός Παιδείας Σπυρίδων Στάης μονομαχεί με τον βουλευτή Τρικάλων Κωνσταντίνο (Κόκο) Χατζηπέτρο, ύστερα από έντονη προσωπική και πολιτική αντιπαράθεση.
Η σύγκρουση ξεκινά όταν ο Χατζηπέτρος εξυβρίζει δημόσια τον υπουργό, επειδή εκείνος αρνήθηκε να ικανοποιήσει αίτημα ρουσφετιού σχετικά με πανεπιστημιακό διορισμό. Σύμφωνα με τα ήθη της εποχής, η προσβολή της τιμής θεωρείται σοβαρό ζήτημα και ο Στάης ζητά μονομαχία για να αποκαταστήσει το κύρος του.
Η μονομαχία έγινε στις 5 το πρωί με πιστόλια, στην (τότε) ερημική τοποθεσία «Τράχωνες», έξω από την Αθήνα. Από τον πυροβολισμό του Στάη, ο Χατζηπέτρος τραυματίζεται θανάσιμα και λίγο αργότερα υποκύπτει στα τραύματά του.
Ο Στάης παραιτήθηκε αμέσως από την κυβέρνηση Θεοτόκη. Αν και η μονομαχία ήταν παράνομη, η δικαιοσύνη τον αντιμετώπισε με επιείκεια, καθώς το κοινωνικό «πρέπει» της εποχής επέβαλε την υπεράσπιση της τιμής.
Ο σάλος που προκλήθηκε οδήγησε την κυβέρνηση στην κατάργηση, διά νόμου, της βάρβαρης συνήθειας. Ενώ θεωρείται η τελευταία μεγάλη πολιτική μονομαχία στην Ελλάδα, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην οριστική εγκατάλειψη αυτής της πρακτικής.
