18 Μαρτίου 1990. Δύο άνδρες μεταμφιεσμένοι σε αστυνομικούς χτυπούν την πόρτα του Μουσείου Ισαβέλλα Στιούαρτ Γκάρντνερ στη Βοστώνη.
Προφασιζόμενοι έλεγχο ρουτίνας, πείθουν τους φύλακες να τους επιτρέψουν την είσοδο. Οι φύλακες ήταν νεαροί, συχνά φοιτητές ή καλλιτέχνες και το σύστημα ασφαλείας ήταν απελπιστικά ξεπερασμένο.
Λίγα λεπτά αργότερα, οι φύλακες βρίσκονται δεμένοι στο υπόγειο και οι δράστες κινούνται ανενόχλητοι στις αίθουσες του μουσείου.
Μέσα σε 81 λεπτά αφαιρούν δεκατρία ανεκτίμητα έργα τέχνης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις συνολικής αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Ανάμεσά τους βρίσκονται αριστουργήματα των Ρέμπραντ, Βερμέερ, Ντεγκά και Μανέ. Οι κλέφτες δρουν μεθοδικά, αφήνοντας πίσω τους άδειες κορνίζες.
Λόγω του όρου στη διαθήκη της Γκάρντνερ που απαγορεύει τη μετακίνηση έργων, οι υπεύθυνοι του μουσείου πήραν μια συγκλονιστική απόφαση, άφησαν τις άδειες κορνίζες να κρέμονται στους τοίχους. Οι χρυσές κορνίζες με το μαύρο κενό στο εσωτερικό τους, λειτουργούν ως μνημεία υπενθύμισης της απώλειας μέχρι και σήμερα.
Παρά τις εκτεταμένες έρευνες του FBI και την αμοιβή που δίνει το μουσείο για πληροφορίες που θα οδηγήσουν στην ανάκτησή τους, οι πίνακες δεν έχουν εντοπιστεί ποτέ.
