18 Οκτωβρίου 1979. Η Ελλάδα φωτίζεται από το φως της ποίησης.
Η Σουηδική Ακαδημία ανακοινώνει πως το Νόμπελ Λογοτεχνίας απονέμεται στον Οδυσσέα Ελύτη, τον ποιητή του Αιγαίου, του φωτός και της ελευθερίας.
Η ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας επιβεβαίωσε την παγκόσμια αξία του έργου ενός ποιητή που κατάφερε να συνδυάσει τον ελληνικό μύθο και την παράδοση με τις σύγχρονες ευρωπαϊκές τάσεις, ιδίως τον υπερρεαλισμό.
Το έργο του Ελύτη που ξεχώρισε και του εξασφάλισε τη διεθνή αναγνώριση ήταν το «Άξιον Εστί» (το 1959). Πρόκειται για ένα επικό ποίημα που λειτουργεί ως ύμνος στην Ελλάδα, τη Φύση και την Ιστορία της, αποτελώντας ένα κομβικό σημείο στην πορεία του έθνους.
Με τη «Μαρία Νεφέλη», το «Άξιον Εστί» και το «Ήλιος ο Πρώτος», ο Ελύτης είχε ήδη χαράξει τη δική του τροχιά στον ουρανό της ελληνικής λογοτεχνίας.
Το Νόμπελ έρχεται να αναγνωρίσει έναν δημιουργό που ύμνησε, όλα όσα συνθέτουν την ψυχή της Ελλάδας.
