19 Αυγούστου 1969. Οι αρχαιολογικές έρευνες στη Σαντορίνη φέρνουν στο φως μια ολόκληρη προϊστορική πόλη, την αποκαλούμενη «Πομπηία του Αιγαίου», η οποία είχε θαφτεί κάτω από στρώματα ηφαιστειακής τέφρας έπειτα από τη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, γύρω στο 1530 π.Χ. Οι συστηματικές ανασκαφές είχαν ξεκινήσει δύο χρόνια νωρίτερα, το 1967, από τον κορυφαίο Έλληνα αρχαιολόγο Σπυρίδωνα Μαρινάτο.
Οι ανασκαφές αποκάλυψαν εντυπωσιακά διατηρημένα κτίρια, δρόμους και αποθηκευτικούς χώρους. Επίσης ένα σύνθετο αποχετευτικό σύστημα και πολυώροφα κτίρια, στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο οικισμός ήταν ένα από τα πιο προηγμένα αστικά κέντρα της Μεσογείου κατά την Εποχή του Χαλκού.
Πολλά σπίτια βρέθηκαν σχεδόν ανέπαφα, καθώς η ηφαιστειακή τέφρα λειτούργησε ως φυσικό προστατευτικό κάλυμμα, για τις περίφημες τοιχογραφίες, τα κεραμικά και τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Τα ευρήματα έριξαν νέο φως στον Μινωικό Πολιτισμό και στις σχέσεις του με τα νησιά του Αιγαίου.
Σε αντίθεση με την Πομπηία, όπου οι κάτοικοι αιφνιδιάστηκαν από την έκρηξη, στο Ακρωτήρι η απουσία ανθρώπινων υπολειμμάτων υποδεικνύει μια οργανωμένη εκκένωση του οικισμού, γεγονός που προσδίδει έναν ακόμη πιο μυστηριώδη και γοητευτικό χαρακτήρα στην ανακάλυψη αυτή.
Δημήτρης Τζιβελέκης
