19 Δεκεμβρίου 1847. Μια καταστροφική πυρκαγιά ξέσπασε στην προσωρινή κατοικία της Δουκίσσης της Πλακεντίας (Σοφίας ντε Μαρμπουά-Λεμπράν) στην οδό Πειραιώς.
Το κτίσμα, που χρησιμοποιούσε ενώ περίμενε την ολοκλήρωση της έπαυλής της στο Χαλάνδρι (το σημερινό Μουσείο Γουλανδρή), παραδόθηκε ολοκληρωτικά στις φλόγες. Παρά τις προσπάθειες για κατάσβεση, το σπίτι καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου.
Το τραγικότερο όμως γεγονός δεν ήταν η υλική ζημιά, αλλά η απώλεια του ταριχευμένου σώματος της αγαπημένης της κόρης, Ελίζας, η οποία είχε πεθάνει από φυματίωση στην ηλικία των 18, το 1837 στη Βηρυτό.
Η Δούκισσα, συντετριμμένη από τον πρόωρο θάνατο της Ελίζας σε νεαρή ηλικία, είχε ζητήσει να διατηρηθεί το σώμα της και το κρατούσε στο υπόγειο της κατοικίας, θεωρώντας ότι η παρουσία της είναι απαραίτητη για να αντέξει το πένθος της. Η πυρκαγιά ωστόσο το αποτέφρωσε, βυθίζοντάς την σε ακόμη βαθύτερη θλίψη.
Το περιστατικό αυτό, φορτισμένο με μύθους και σκοτεινές αφηγήσεις, συνέβαλε στην ήδη ιδιαίτερη και αινιγματική εικόνα που συνόδευε τη Δούκισσα της Πλακεντίας στη νεοσύστατη ελληνική κοινωνία του 19ου αιώνα.
