19 Μαρτίου 1895. Στη Λυών της Γαλλίας, οι αδελφοί Ογκίστ και Λουί Λιμιέρ καταγράφουν κάτι που θα αλλάξει για πάντα την ιστορία της τέχνης και της ανθρώπινης ματιάς, την πρώτη κινηματογραφική ταινία. Με τη χρήση του νεοεφευρεθέντος κινηματογράφου-προβολέα τους, του «κινηματογράφου Λιμιέρ», γυρίζουν τη σύντομη ταινία με τίτλο «Έξοδος από το εργοστάσιο Λιμιέρ».
Το φιλμ, διάρκειας μόλις 46 δευτερολέπτων, απεικονίζει εργάτες και εργάτριες να εγκαταλείπουν το εργοστάσιο της οικογένειας Λιμιέρ στο τέλος της εργάσιμης ημέρας. Δεν υπάρχει πλοκή, σκηνοθεσία ή υποκριτική, μοιάζει με αυθόρμητο ντοκιμαντέρ.
Ωστόσο, οι ιστορικοί ανακάλυψαν ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές. Αυτό σημαίνει ότι οι Λιμιέρ «σκηνοθέτησαν» τους εργάτες τους. Γιατί βλέπουμε τις μεγάλες πύλες του εργοστασίου να ανοίγουν. Άνδρες με καπέλα και γυναίκες με μακριές φούστες και εντυπωσιακά καπέλα να ξεχύνονται στο δρόμο. Ένας σκύλος τρέχει ανάμεσα στα πόδια τους κι ένας ποδηλάτης περνά από το πλάι.
Ο Λουί Λιμιέρ φέρεται να δήλωσε ότι ο κινηματογράφος ήταν μια επιστημονική περιέργεια χωρίς εμπορικό μέλλον. Τον Δεκέμβριο, όμως, του 1895 στο Grand Café στο Παρίσι, γίνεται η πρώτη δημόσια προβολή με εισιτήριο, που άφησε τους θεατές άφωνους.
