21 Απριλίου 1967. Τις πρώτες πρωινές ώρες εκδηλώνεται στην Αθήνα στρατιωτικό πραξικόπημα από ομάδα αξιωματικών του στρατού, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο. Το καθεστώς που εγκαθιδρύεται θα μείνει γνωστό ως «Χούντα των Συνταγματαρχών» και θα διαρκέσει έως το 1974.
Με την κίνηση αυτή αναστέλλονται βασικές διατάξεις του Συντάγματος, διαλύεται η Βουλή, επιβάλλεται στρατιωτικός νόμος και αρχίζουν μαζικές συλλήψεις πολιτικών και πολιτών. Η Γυάρος και η Λέρος έγιναν τόποι μαρτυρίου για χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους.
Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι οι πραξικοπηματίες χρησιμοποίησαν το Σχέδιο «Προμηθεύς», ένα επίσημο σχέδιο του ΝΑΤΟ που προοριζόταν για την αντιμετώπιση εξωτερικής απειλής (από το κομμουνιστικό μπλοκ), στρέφοντάς το τελικά εναντίον των ίδιων των πολιτών της χώρας.
Οι πραξικοπηματίες διορίζουν ως πρωθυπουργό τον αρεοπαγίτη Κωνσταντίνο Κόλλια, επιδιώκοντας να προσδώσουν θεσμικό μανδύα νομιμότητας στο καθεστώς.
Η επταετία (1967–1974) χαρακτηρίστηκε από λογοκρισία, διώξεις, εξορίες και περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών. Το καθεστώς κατέρρευσε το καλοκαίρι του 1974, έπειτα από την κυπριακή κρίση, οδηγώντας στην αποκατάσταση της δημοκρατίας και τη γέννηση της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, της πιο σταθερής περιόδου κοινοβουλευτισμού στην ιστορία της Ελλάδας.
