21 Οκτωβρίου 1825. Η φλόγα της ελληνικής ψυχής παίρνει σχήμα και λόγο.
Στη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος» που εκδιδόταν τότε στο Ναύπλιο, δημοσιεύεται για πρώτη φορά ο «Ύμνος εις την Ελευθερία» του Διονυσίου Σολωμού. Ένα ποίημα που έμελλε να γίνει η φωνή ολόκληρου του Έθνους και είναι το μακρύτερο ποίημα του ποιητή, αποτελούμενο από 158 τετράστιχες στροφές.
Γραμμένος στη Ζάκυνθο, μέσα στη φωτιά της Επανάστασης του 1821, ο Ύμνος δεν είναι απλώς λογοτεχνικό έργο, είναι κάλεσμα. Με τους στίχους «Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή», ο Σολωμός υψώνει τη μορφή της Ελευθερίας ως ιερό σύμβολο πίστης, αγώνα και θυσίας.
Αργότερα, το ποίημα μελοποιείται από τον Νικόλαο Μάντζαρο και, μετά την απελευθέρωση, οι πρώτες του στροφές καθιερώνονται ως ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας.
Σαν σήμερα, λοιπόν, γεννήθηκε ένα έργο που ξεπέρασε τον χρόνο και τη λογοτεχνία, ένα τραγούδι που δεν σταμάτησε ποτέ να συγκινεί, να εμπνέει και να θυμίζει πως η Ελευθερία δεν χαρίζεται – κατακτιέται.
