22 Ιουνίου 1622. Για πρώτη φορά εμφανίζεται ο όρος «προπαγάνδα» σε επίσημο εκκλησιαστικό κείμενο. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται σε εγκύκλιο του Πάπα Γρηγορίου ΙΕ΄, στο πλαίσιο της δράσης της Sacra Congregatio de Propaganda Fide (Ιερά Σύνοδος για τη Διάδοση της Πίστης), ενός οργανισμού που είχε ιδρυθεί για την ενίσχυση και εξάπλωση του καθολικισμού.
Η ίδρυση της Προπαγάνδα της Πίστης το 1622 εκτός από μια θρησκευτική πράξη ήταν και μια στρατηγική κίνηση απέναντι στην εξάπλωση του Προτεσταντισμού. Για πρώτη φορά, η πληροφορία και η στρατηγική διάδοσης της πίστης ελεγχόταν από ένα κεντρικό όργανο στη Ρώμη.
Ο όρος προέρχεται από το λατινικό ρήμα propagare, που σημαίνει «διαδίδω» ή «εξαπλώνω», και αρχικά είχε καθαρά ουδέτερη και θρησκευτική σημασία, αναφερόμενος στη διάδοση της πίστης. Με την πάροδο του χρόνου, η έννοια της «προπαγάνδας» επεκτάθηκε και άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτερα για την οργανωμένη διάδοση ιδεών, απόψεων και ιδεολογιών.
Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ της αρχικής σημασίας του 1622 και της σύγχρονης είναι η διαφάνεια. Η Propaganda Fide δεν έκρυβε τον σκοπό της. Αντιθέτως η σύγχρονη πολιτική προπαγάνδα συχνά κρύβεται πίσω από «ανεξάρτητες» πηγές.
