23 Ιανουαρίου 1912. Στη Χάγη υπογράφεται η Διεθνής Συνθήκη για το Όπιο, ένα ορόσημο στην παγκόσμια προσπάθεια ελέγχου των ναρκωτικών ουσιών.
Η συνθήκη αυτή, προϊόν μακρών διαπραγματεύσεων ανάμεσα σε δώδεκα χώρες, αποτέλεσε την πρώτη διεθνή συμφωνία που αναγνώριζε επίσημα ότι η ανεξέλεγκτη διακίνηση οπίου και παραγώγων του συνιστούσε σοβαρό κοινωνικό και υγειονομικό πρόβλημα.
Η Διεθνής Διάσκεψη συγκλήθηκε μετά από πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας, όπου η εξάρτηση από το όπιο είχε λάβει τεράστιες διαστάσεις.
Παρόλο που η Συνθήκη δεν τέθηκε αμέσως σε πλήρη ισχύ (λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου), τα άρθρα της ενσωματώθηκαν αργότερα στη Συνθήκη των Βερσαλλιών το 1919, αναγκάζοντας όλα τα μέλη της Κοινωνίας των Εθνών να συμμορφωθούν.
Επίσης έθεσε τη νομική και ηθική βάση για το σύγχρονο διεθνές σύστημα ελέγχου ναρκωτικών, το οποίο κορυφώθηκε με την Ενιαία Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά το 1961.
Εν κατακλείδι άνοιξε το δρόμο στη σταδιακή δημιουργία ενός παγκόσμιου πλαισίου για τον έλεγχο των ναρκωτικών, που συνεχίζει να εξελίσσεται μέχρι σήμερα.
