25 Απριλίου 1953. Στο περιοδικό Nature, οι Φράνσις Κρικ και Τζέιμς Γουότσον δημοσιεύουν τη σύντομη αλλά επαναστατική εργασία τους για τη δομή του DNA. Στο άρθρο με τίτλο «Molecular Structure of Nucleic Acids», προτείνουν το μοντέλο της διπλής έλικας, εξηγώντας πώς το μόριο μπορεί να αποθηκεύει και να αντιγράφει γενετικές πληροφορίες.
Η ανακάλυψη στηρίχθηκε και σε κρίσιμα πειραματικά δεδομένα περίθλασης ακτίνων Χ, στα οποία συνέβαλαν καθοριστικά η Ρόζαλιντ Φράνκλιν και ο Μόρις Γουίλκινς. Το νέο μοντέλο αποκάλυπτε τον μηχανισμό συμπληρωματικότητας των βάσεων, θεμελιώνοντας τη σύγχρονη μοριακή βιολογία.
Η ανακάλυψη του 1953 ήταν ο «θεμέλιος λίθος» για όλα όσα θεωρούμε σήμερα δεδομένα: Την πλήρη αποκωδικοποίηση του DNA μας. Τη δυνατότητα να «διορθώνουμε» γονίδια με χειρουργική ακρίβεια και τα φάρμακα σχεδιασμένα ειδικά για το γενετικό προφίλ του κάθε ασθενή.
Είναι η στιγμή που η ανθρωπότητα κατάφερε να «διαβάσει» το εγχειρίδιο οδηγιών του ίδιου του εαυτού της.
Το 1962 οι Κρικ, Γουότσον και Γουίλκινς τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής. Η διατύπωση της δομής του DNA θεωρείται μία από τις κορυφαίες επιστημονικές ανακαλύψεις του 20ού αιώνα.
