25 Ιουνίου 1912. Ο Έλληνας αθλητής Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του μήκους άνευ φοράς στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης 1912, πετυχαίνοντας επίδοση 3,37 μέτρα. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις του ελληνικού αθλητισμού στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ο Τσικλητήρας, ήδη διακεκριμένος αθλητής, ξεχωρίζει για την τεχνική, τη δύναμη και την αγωνιστικότητά του, σε ένα αγώνισμα που απαιτεί άλμα χωρίς φόρα. Σε αντίθεση με το σύγχρονο μήκος, όπου η κινητική ενέργεια της φοράς βοηθά το άλμα, εδώ όλη η δύναμη προέρχεται από την εκρηκτικότητα των μυών και τον τέλειο συντονισμό των χεριών.
Με τη νίκη του αυτή, ανεβαίνει στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, χαρίζοντας στην Ελλάδα μία σπουδαία διεθνή επιτυχία.
Η διάκρισή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι τα αγωνίσματα άνευ φοράς καταργήθηκαν λίγα χρόνια αργότερα, (τελευταία φορά εμφανίστηκαν το 1912), γεγονός που καθιστά το ρεκόρ του Τσικλητήρα ένα «αιώνιο» ολυμπιακό κειμήλιο.
Πέθανε μόλις στα 24 του χρόνια, το 1913, από μηνιγγίτιδα που προσέβαλε τον οργανισμό του λόγω των κακουχιών στο μέτωπο.
