3 Ιουνίου 1961. Στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι εγκαινιάζεται έκθεση αφιερωμένη στον Έλληνα λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο Χατζημιχαήλ. Η παρουσίαση των έργων του σε ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου αποτελεί σπουδαία διεθνή αναγνώριση της καλλιτεχνικής του αξίας και της μοναδικής του αισθητικής.
Ο Θεόφιλος, που κατά τη διάρκεια της ζωής του δεν γνώρισε ιδιαίτερη αποδοχή, αναδεικνύεται μετά τον θάνατό του ως μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής λαϊκής τέχνης.
Ο Θεόφιλος ήταν μια μοναδική περίπτωση καλλιτέχνη. Κυκλοφορούσε μόνιμα φορώντας φουστανέλα, κρατώντας τα σύνεργα της ζωγραφικής του. Τα έργα του, είναι εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία, τη μυθολογία και την καθημερινή ζωή και εντυπωσιάζουν για την αυθεντικότητα, τα έντονα χρώματα και την αφηγηματική τους δύναμη.
Η έκθεση στο Λούβρο δεν θα είχε συμβεί ποτέ χωρίς τον Τεριάντ, τον σπουδαίο Έλληνα τεχνοκριτικό και εκδότη στο Παρίσι, ο οποίος ανακάλυψε τον Θεόφιλο μέσω του ζωγράφου Γιώργου Γουναρόπουλου.
Η έκθεση στο Μουσείο του Λούβρου συμβάλλει καθοριστικά στη διεθνή προβολή της ελληνικής τέχνης και καθιερώνει τον Θεόφιλο Χατζημιχαήλ ως έναν αυθεντικό εκφραστή της λαϊκής δημιουργίας.
