3 Μαΐου 1968. Στο Παρίσι ξεσπούν εκτεταμένες συγκρούσεις μεταξύ φοιτητών και αστυνομικών δυνάμεων στο ιστορικό συγκρότημα του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Η αστυνομική επέμβαση εντός πανεπιστημιακού χώρου πυροδοτεί κύμα αγανάκτησης και σηματοδοτεί την έναρξη μιας ευρύτερης κοινωνικής αναταραχής, που θα μείνει γνωστή ως Γαλλικός Μάης.
Οι κινητοποιήσεις επεκτείνονται γρήγορα πέρα από τα αμφιθέατρα. Εργατικές απεργίες, καταλήψεις εργοστασίων και μαζικές διαδηλώσεις παραλύουν τη χώρα για εβδομάδες. Το κίνημα δεν αμφισβητεί μόνο την εκπαιδευτική πολιτική, αλλά συνολικά τις ιεραρχίες, τις κοινωνικές συμβάσεις και το πολιτικό κατεστημένο της εποχής του Σαρλ ντε Γκωλ.
Η αναταραχή διαρκεί περίπου έναν μήνα και, παρά την εκλογική νίκη του Ντε Γκωλ στις εκλογές του Ιουνίου, αφήνει βαθύ ιδεολογικό αποτύπωμα.
Ο Μάης του ’68 κέρδισε στο πολιτισμικό πεδίο. Τα πανεπιστήμια έγιναν πιο δημοκρατικά και λιγότερο αυταρχικά. Ενισχύθηκε ο φεμινισμός, η σεξουαλική απελευθέρωση και το οικολογικό κίνημα. Οι εργάτες κέρδισαν σημαντικές αυξήσεις μισθών και βελτίωση των συνθηκών εργασίας.
Ο «Γαλλικός Μάης» αναδείχθηκε σε σύμβολο νεανικής αμφισβήτησης και πολιτισμικής ρήξης, επηρεάζοντας τις μεταπολεμικές κοινωνίες σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής.
