30 Αυγούστου 1873. Αυστριακοί εξερευνητές ανακαλύπτουν το απομακρυσμένο αρχιπέλαγος της Γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ, μία από τις βορειότερες περιοχές της Γης.
Η ανακάλυψη έγινε τυχαία κατά τη διάρκεια της Αυστροουγγρικής Αρκτικής Αποστολής των εξερευνητών Γιούλιους φον Πάιερ και Καρλ Βέιπρεχτ, που αναζητούσαν το Βορειοανατολικό Πέρασμα προς τον Ειρηνικό Ωκεανό. Το πλοίο παγιδεύτηκε στους πάγους τον Αύγουστο του 1872 και παρασύρθηκε βόρεια για έναν ολόκληρο χρόνο, οδηγώντας τους εξερευνητές στην ανακάλυψη μιας άγνωστης έως τότε νησιωτικής περιοχής.
Το 1874 εγκατέλειψαν το πλοίο τους και έκαναν μια επικίνδυνη πορεία 96 ημερών με έλκηθρα και βάρκες προς τη Νόβαγια Ζεμλιά, απ’ όπου διασώθηκαν από Ρώσους ψαράδες.
Το αρχιπέλαγος ονομάστηκε προς τιμήν του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄ και σύντομα απέκτησε ιδιαίτερη σημασία για τις γεωγραφικές και επιστημονικές έρευνες στην Αρκτική. Η σημασία του αυξήθηκε δραματικά κατά τον 20ό αιώνα. Οι χαρτογραφήσεις που ακολούθησαν συνέβαλαν σημαντικά στη γνώση των πολικών περιοχών και των ακραίων κλιματικών συνθηκών τους.
Η Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ αποτελείται από περισσότερα από 190 παγωμένα νησιά και βρίσκεται σήμερα υπό τη διοίκηση της Ρωσίας.
Δημήτρης Τζιβελέκης
