4 Απριλίου 1932. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο χημικός Τσαρλς Γκλεν Κινγκ κατορθώνει να απομονώσει τη βιταμίνη C, ολοκληρώνοντας μια πολυετή ερευνητική προσπάθεια γύρω από τη φύση και τη δράση της. Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαιώνει επιστημονικά κάτι που η εμπειρία είχε διδάξει ήδη από τον 18ο αιώνα: ότι η έλλειψη συγκεκριμένων διατροφικών παραγόντων μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και θανατηφόρες ασθένειες.
Η βιταμίνη C, γνωστή και ως ασκορβικό οξύ, συνδέεται άμεσα με την πρόληψη του σκορβούτου, μιας νόσου που μάστιζε επί αιώνες ναυτικούς, στρατιώτες και πληθυσμούς με περιορισμένη πρόσβαση σε φρέσκα τρόφιμα.
Η απομόνωσή της επιτρέπει για πρώτη φορά την ακριβή μελέτη των ιδιοτήτων της, τη χημική σύνθεσή της και, κυρίως, τη συστηματική χορήγησή της.
Λίγες εβδομάδες μετά την ανακοίνωση του Κινγκ, ο Ούγγρος επιστήμονας Άλμπερτ Σεντ-Γκιέργκι δημοσίευσε επίσης αποτελέσματα για την ίδια ουσία, την οποία είχε απομονώσει από την πάπρικα. Αν και ο Κινγκ ήταν ο πρώτος που απέδειξε τη δράση της κατά του σκορβούτου, ο Σεντ-Γκιέργκι τιμήθηκε τελικά με το Νόμπελ Ιατρικής το 1937, γεγονός που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις στους επιστημονικούς κύκλους για την πατρότητα της ανακάλυψης.
