4 Μαρτίου 1912. Οι σουφραζέτες κλιμακώνουν τον αγώνα τους για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών με μια εντυπωσιακή και δυναμική ενέργεια στους δρόμους του Λονδίνου.
Απογοητευμένες από την αδιαλλαξία της βρετανικής κυβέρνησης και τη συνεχή αναβολή πολιτικών μεταρρυθμίσεων, προχωρούν σε μαζική πορεία που εξελίσσεται σε πράξη πολιτικής ανυπακοής.
Κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας, σπάνε παράθυρα κυβερνητικών κτιρίων, καταστημάτων και ιδιωτικών κατοικιών, θέλοντας να τραβήξουν την προσοχή της κοινής γνώμης και να καταδείξουν ότι η ειρηνική διαμαρτυρία αγνοείται συστηματικά. Η ενέργεια αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις, συλλήψεις και σκληρή καταστολή.
Περισσότερες από 150 γυναίκες συνελήφθησαν εκείνη την ημέρα, ανάμεσά τους και η ίδια η Έμελιν Πάνκχερστ, η οποία έσπασε ένα παράθυρο στην πρωθυπουργική κατοικία, Ντάουνινγκ Στριτ 10.
Αν και ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε προσωρινά τη δράση τους, η συνεισφορά των γυναικών στην πολεμική προσπάθεια κατέστησε το αίτημά τους αναπόδραστο. Ο αγώνας τους θα δικαιωθεί λίγα χρόνια αργότερα, αλλά η 4η Μαρτίου 1912 μένει ως σύμβολο ρήξης και πολιτικής αφύπνισης.
