5 Ιανουαρίου 1919. Στο μεταπολεμικό, αποδιοργανωμένο Μόναχο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, ιδρύεται ένα μικρό, σχεδόν άγνωστο πολιτικό σωματείο: το Κόμμα Γερμανών Εργατών (DAP).
Το κόμμα ήταν αρχικά ένα από τα πολλά περιθωριακά, ακροδεξιά σωματεία της εποχής, που προέκυψαν από τη δυσαρέσκεια για τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και την αναζήτηση ενόχου για την ήττα της Γερμανίας.
Δημιουργοί του είναι ο κλειδαράς Άντον Ντρέξλερ, ο πολιτικός μηχανικός Γκότφριντ Φέντερ και ο θεατρικός συγγραφέας Ντίτριχ Έκαρτ, τρεις άνδρες που μοιράζονται αντισημιτικές και εθνικιστικές ιδέες και φιλοδοξίες για μια «αναγέννηση» της Γερμανίας.
Από τα πρώτα του μέλη, το 54ο στη σειρά, είναι ένας νεαρός, άσημος τότε βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου: ο Αδόλφος Χίτλερ. Η ρητορική του δεινότητα και η ικανότητά του να συσπειρώνει μάζες θα τον αναδείξουν γρήγορα σε ηγετική μορφή.
Το 1920 το κόμμα μετονομάζεται σε Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα των Γερμανών Εργατών (NSDAP), ενώ το 1923 ο Χίτλερ αναλαμβάνει επισήμως την αρχηγία, βάζοντας τα θεμέλια για την άνοδό του στην εξουσία και για την τραγωδία που θα ακολουθήσει στην Ευρώπη και τον κόσμο.
