6 Ιανουαρίου 1912. Ο Γερμανός γεωφυσικός Άλφρεντ Βέγκενερ παρουσιάζει δημόσια για πρώτη φορά μια ιδέα που θα αλλάξει ριζικά την κατανόησή μας για τη Γη: τη θεωρία της μετατόπισης των ηπείρων.
Σύμφωνα με τον Βέγκενερ, οι ήπειροι δεν ήταν πάντα εκεί που βρίσκονται σήμερα. Αντίθετα, κάποτε αποτελούσαν ένα ενιαίο υπερσυμπαγές κομμάτι ξηράς, την Πανγαία, η οποία στη συνέχεια διασπάστηκε και τα τμήματά της άρχισαν να απομακρύνονται αργά, επιπλέοντας πάνω στο γήινο μανδύα.
Την εποχή εκείνη η θεωρία του θεωρήθηκε τολμηρή, σχεδόν αιρετική. Η επιστημονική κοινότητα αντιμετώπισε με δυσπιστία τα επιχειρήματά του, κυρίως επειδή δεν μπορούσε να εξηγήσει με ποιον μηχανισμό μετακινούνται οι ήπειροι. Παρ’ όλα αυτά, ο Βέγκενερ συγκέντρωσε στοιχεία από γεωλογία, παλαιοντολογία και κλιματολογία, όπως την εκπληκτική αντιστοιχία ακτογραμμών και απολιθωμάτων ανάμεσα σε μακρινές ηπείρους.
Η δικαίωση του Βέγκενερ ήρθε τη δεκαετία του 1960 με την ανάπτυξη της θεωρίας της Τεκτονικής των Πλακών, η οποία ενσωμάτωσε την ιδέα του στη γνώση των υποθαλάσσιων σεισμών και του διαχωρισμού του πυθμένα, αποδεικνύοντας ότι οι ήπειροι κινούνται ως τμήματα των μεγάλων τεκτονικών πλακών.
