7 Μαΐου 1832. Υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου του 1832 από τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής -την Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Ρωσία- καθώς και από τη Βαυαρία.
Η Συνθήκη ήταν το αποτέλεσμα πολύμηνων διαβουλεύσεων. Οι «Προστάτιδες Δυνάμεις» ήθελαν να αποφύγουν το κενό εξουσίας που άφησε η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια.
Με τη συμφωνία αυτή καθορίζεται το νέο πολιτειακό καθεστώς του ελληνικού κράτους που είχε αναδυθεί μέσα από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Η Ελλάδα αναγνωρίζεται διεθνώς ως ανεξάρτητη κληρονομική μοναρχία και αποφασίζεται να αναλάβει τον θρόνο ο βαυαρός πρίγκιπας Όθων, γιος του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α΄.
Η ειρωνεία είναι ότι ενώ η Επανάσταση ξεκίνησε με το όραμα της ελευθερίας και των δημοκρατικών συνταγμάτων, η Συνθήκη του Λονδίνου παρέδωσε τη χώρα σε έναν 17χρονο Βαυαρό πρίγκιπα, χωρίς να ερωτηθεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός.
Η Συνθήκη επικύρωσε τη γραμμή των συνόρων, που άφηνε εκτός του νέου κράτους την Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία, την Κρήτη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Ήταν μια Ελλάδα γεωγραφικά περιορισμένη, αλλά για πρώτη φορά διεθνώς αναγνωρισμένη ως κυρίαρχη.
