7 Νοεμβρίου 1926. Στην Ελλάδα διεξάγονται βουλευτικές εκλογές, οι πρώτες που πραγματοποιούνται με το σύστημα της απλής αναλογικής και με χρήση ψηφοδελτίου, έπειτα από την κατάργηση του σφαιριδίου, ενός συστήματος που ίσχυε από τον 19ο αιώνα.
Οι εκλογές αυτές διεξάγονται σε ένα εύθραυστο πολιτικό τοπίο, με τη χώρα να προσπαθεί να σταθεροποιηθεί μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τις πολιτειακές ανακατατάξεις που ακολούθησαν.
Κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής, οι Φιλελεύθεροι υπό τον Γεώργιο Καφαντάρη και το Λαϊκό Κόμμα, δεν καταφέρνει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, γεγονός που οδηγεί σε κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη.
Στη Κυβέρνηση συμμετείχαν επίσης η Ένωση των Δημοκρατικών και το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων.
Η εκλογική αυτή αναμέτρηση υπήρξε κομβική για την εξέλιξη του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, καθώς ανέδειξε την ανάγκη συναινέσεων και πολιτικής ωριμότητας σε μια περίοδο έντονου διχασμού.
Παράλληλα, σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής στη δημοκρατική διαδικασία, όπου η ψήφος απέκτησε πιο διαφανή και συμμετοχικό χαρακτήρα.
