8 Μαΐου 1978. Οι ορειβάτες Ράινχολντ Μέσνερ και Πίτερ Χάμπελερ γράφουν ιστορία στην ορειβασία, καθώς γίνονται οι πρώτοι άνθρωποι που κατακτούν την κορυφή του Έβερεστ χωρίς τη χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου.
Μέχρι τότε η επικρατούσα άποψη στους επιστημονικούς και ορειβατικούς κύκλους ήταν ότι μια τέτοια ανάβαση ήταν πρακτικά αδύνατη αφού πάνω από τα 8.000 μέτρα, ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες χωρίς τεχνητή υποστήριξη.
Στην κορυφή του Έβερεστ 8.849μ., η μερική πίεση του οξυγόνου είναι περίπου το 1/3 εκείνης που υπάρχει στο επίπεδο της θάλασσας. Παρ’ όλα αυτά, οι δύο ορειβάτες κατόρθωσαν να φτάσουν στην κορυφή, αποδεικνύοντας ότι τα ανθρώπινα όρια μπορούν να ξεπεραστούν.
Για την επιστήμη άνοιξε ο δρόμος για μελέτες σχετικά με την προσαρμοστικότητα του ανθρώπινου οργανισμού σε ακραίες συνθήκες υποξίας.
Σήμερα, αν και εκατοντάδες ανεβαίνουν στο Έβερεστ κάθε χρόνο, οι αναβάσεις χωρίς οξυγόνο παραμένουν το «Άγιο Δισκοπότηρο» της ορειβασίας, με λιγότερο από το 2% των ορειβατών να τα καταφέρνει.
Ο Μέσνερ συνέχισε και έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ανέβηκε και στις 14 κορυφές άνω των 8.000 μέτρων παγκοσμίως, όλες χωρίς οξυγόνο.
