9 Απριλίου 1860. Ο Γάλλος εφευρέτης Εντουάρ-Λεόν Σκοτ ντε Μαρτενβίλ πραγματοποιεί με τον φωναυτογράφο του την παλαιότερη γνωστή καταγραφή ανθρώπινης φωνής. Η συσκευή του δεν είχε σχεδιαστεί για αναπαραγωγή ήχου, αλλά για την οπτική αποτύπωση των ηχητικών κυμάτων πάνω σε καπνισμένο χαρτί, μέσω μιας μεμβράνης που πάλλονταν από τον ήχο.
Το παράδοξο είναι ότι ίδιος δεν πίστευε ότι ο ήχος θα μπορούσε ποτέ να ακουστεί ξανά. Ο Σκοτ ντε Μαρτενβίλ, ως τυπογράφος και διορθωτής κειμένων, είχε μια εμμονή, να βρει έναν τρόπο ώστε η στενογραφία να γίνεται αυτόματα από την ίδια τη φωνή.
Η ηχογράφηση περιλαμβάνει απόσπασμα ενός γαλλικού τραγουδιού. Για περισσότερο από έναν αιώνα, το ίχνος αυτό παρέμενε απλώς ένα γραφικό αποτύπωμα, χωρίς δυνατότητα ακρόασης. Μόλις το 2008, με τη βοήθεια ψηφιακής τεχνολογίας, κατέστη εφικτή η μετατροπή της κυματομορφής σε ακουστό ήχο.
Αρχικά, λόγω λανθασμένης ταχύτητας αναπαραγωγής, πίστεψαν ότι ήταν γυναίκα ή παιδί. Όταν διορθώθηκε η ταχύτητα, ακούστηκε η φωνή του ίδιου του εφευρέτη που τραγουδούσε στον εαυτό του. Το επίτευγμα του Σκοτ προηγείται της εφεύρεσης του φωνογράφου τουΈντισον το 1877.
