Οι πρώτες ημέρες της νέας κρίσης στη Μέση Ανατολή έθεσαν στο προσκήνιο τα σοβαρά προβλήματα και το πολιτικό αδιέξοδο των κομμάτων της αντιπολίτευσης αριστερά της Νέας Δημοκρατίας.
Την ώρα που δύο πόλεμοι στην ευρύτερη γειτονιά μας προκαλούν φόβο και ανασφάλεια στην κοινή γνώμη, η ενεργειακή κρίση απειλεί την Ευρώπη και η άνοδος των τιμών των καυσίμων αλλά και άλλων προϊόντων είναι εδώ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ «βράζουν» στην εσωστρέφειά τους, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας γυρίζει την Ελλάδα ως σχολιαστής, απογοητεύοντας όσους τον παρακολουθούν. Κόμματα διαμαρτυρίας χωρίς αφήγημα, αδυνατούν όχι να πείσουν, αλλά ακόμα και να επικοινωνήσουν με το μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης.
Καζάνι που βράζει
Το ΠΑΣΟΚ αντί για ένα συνέδριο νέας αρχής, οδεύει προς ένα συνέδριο χαρακωμάτων και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Ο Νίκος Ανδρουλάκης εργάστηκε από την αρχή για τον έλεγχο του συνεδρίου και τον έλεγχο της κεντρικής επιτροπής. Σκοπός του να είναι ο θριαμβευτής του συνεδρίου, αλλά και να ελαχιστοποιήσει τη δυνατότητα όσων τον αμφισβητούν να τον ανατρέψουν την επόμενη ώρα των εθνικών εκλογών, μετά από ήττα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και το επιτελείο του, γνωρίζοντας ότι δεν θα απειλήσουν την πρωτιά της Ν.Δ., είναι σταθερά προσανατολισμένοι στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης στις εκλογές, αποτέλεσμα το οποίο θα διαχειριστούν ως «νίκη» για τον κ. Ανδρουλάκη.
Εκεί στόχευε από την αρχή ο περιβόητος «αλγόριθμος Λάμπρου» που διαμόρφωσε την πλειοψηφία του 55%-60% στο συνέδριο για τον κ. Ανδρουλάκη, εκεί στοχεύουν οι κινήσεις της επιτροπής διεύρυνσης με την ένταξη παραγόντων όπως ο Θεοδόσης Πελεγρίνης και την επιστροφή στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ, εκεί στοχεύει η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και οι απειλές για νέες διαγραφές εναντίον όποιου ασκήσει κριτική στην ηγεσία.
Εκεί θα στοχεύσει και η συγκρότηση των ψηφοδελτίων, όπου θα πριμοδοτηθούν άνθρωποι του κ. Ανδρουλάκη για τη διαμόρφωση μιας «ανδρουλακικής» κοινοβουλευτικής ομάδας. Οπως έγινε στην Αρκαδία, όπου στο βουλευτικό έδρανο του κ. Κωνσταντινόπουλου βρέθηκε ο Βαγγέλης Γιαννακούρας, ο οποίος δεν είχε καταφέρει να εκλεγεί εδώ και 20 χρόνια.
Κινητικότητα
Ουδείς αμφισβητεί το ισχυρό προβάδισμα του κ. Ανδρουλάκη στο συνέδριο, με βάση τους αριθμούς. Η διαγραφή Κωνσταντινόπουλου όμως και η επίδειξη πυγμής του προέδρου με το πλέον αδύνατο αποτύπωμα στην κοινωνία σε σύγκριση με όλους τους προκατόχους του, έχει προκαλέσει κινητικότητα στους πρωτοκλασάτους.
Μανώλης Χριστοδουλάκης, Χάρης Δούκας, Παύλος Γερουλάνος, αλλά και Μιχάλης Κατρίνης, Νάντια Γιαννακοπούλου κ.ά. φέρονται πλέον να μιλούν μεταξύ τους εν όψει συνεδρίου. Ο λόγος είναι ότι πίστευαν ότι θα απαλλαγούν από τον κ. Ανδρουλάκη και το επιτελείο του μετά από ήττα στις εθνικές εκλογές και ο καθένας θα έχει την ευκαιρία του για την προεδρία. Τώρα που είδαν ότι ο κ. Ανδρουλάκης έχει στρατηγική παραμονής στη θέση του ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος, ανησυχούν. Δύσκολα ωστόσο θα πετύχουν κάποια συμφωνία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο η Αννα Διαμαντοπούλου από τα γνωστά, πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να ταχθεί στο πλευρό του κ. Ανδρουλάκη στο συνέδριο, αν και τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν δεύτερες σκέψεις στο επιτελείο της.
«Κάτι κινείται»
Στο επιτελείο Ανδρουλάκη πρόσεξαν ότι η ομιλία Κωνσταντινόπουλου στη Βουλή χειροκροτήθηκε ένθερμα από δεκατρείς βουλευτές, ανάμεσά τους και δικοί του, όπως ο Παύλος Χρηστίδης και ο Πάρις Κουκουλόπουλος. Πρόσεξαν ότι ο κ. Γερουλάνος και κάποιοι άλλοι χειροκρότησαν ιδίως τα όσα είπε ο κ. Κωνσταντινόπουλος κατά του κ. Ανδρουλάκη. Γνωρίζουν λοιπόν ότι «κάτι κινείται» απέναντί τους και λαμβάνουν τα μέτρα τους.
Η αλήθεια είναι ότι με τους σημερινούς συσχετισμούς, δύσκολα μπορεί να τεθεί ζήτημα ηγεσίας στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εκτός αν δημιουργηθεί γενικό κλίμα αμφισβήτησης του κ. Ανδρουλάκη που θα μετακινήσει συνέδρους απέναντι στον πρόεδρο του κόμματος.
Μυρίζει μπαρούτι στον ΣΥΡΙΖΑ
Στον ΣΥΡΙΖΑ, το δίλημμα «με τον Τσίπρα ή χωρίς τον Τσίπρα» στοιχειώνει το κόμμα, που αντικειμενικά βρίσκεται σε φάση αποδρομής. Είναι ένα κόμμα βαθιά διχασμένο, όπου από τη μία πλευρά βρίσκονται ο Σωκράτης Φάμελλος και όσοι θέλουν να μετακινηθούν στο κόμμα Τσίπρα και από την άλλη οι Παύλος Πολάκης και Νίκος Παππάς, οι οποίοι θέλουν να κρατήσουν την ταμπέλα και να δώσουν αυτόνομα τη μάχη των εκλογών.
Η Πολιτική Γραμματεία της περασμένης Πέμπτης, αλλά και η χθεσινή συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής έδειξαν ότι το δίλημμα θα απαντηθεί μόνο όταν τελικά το κόμμα Τσίπρα αποκτήσει σάρκα και οστά. Μέχρι τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίζει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ο αντιπολιτευτικός λόγος του δεν θα έχει σημασία για τους πολίτες, ενώ τα στρατηγικά αδιέξοδά του θα φουντώνουν προσωπικές κόντρες, με στελέχη να αντιδικούν στα ΜΜΕ και να τρώγονται μεταξύ τους.
Στάση αναμονής
Χαρακτηριστική ήταν η επιστολή του Τρύφωνα Αλεξιάδη (συνεργάτη του κ. Πολάκη) προς τον κ. Τσίπρα, με την οποία τον καλεί να πει επιτέλους δημοσίως και ξεκάθαρα τι θα πράξει και πώς βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηριστικός, όμως, ήταν και ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Φάμελλος μίλησε στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, καλώντας συνολικά το κόμμα να περιμένει να δει τι θα κάνει ο κ. Τσίπρας και μετά να πάρει αποφάσεις.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο αργός τρόπος με τον οποίο κινείται ο κ. Τσίπρας, έχει ωθήσει πολλούς βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνούν με Πολάκη και Παππά υπέρ της αυτόνομης καθόδου του κόμματος στις εκλογές. Το κλίμα αυτό πιέζει πολύ τον κ. Φάμελλο, αλλά και τον κ. Τσίπρα, ο οποίος έχει σταματήσει να μιλά για το «νέο» που φτιάχνεται και, αντιμετωπίζοντας πολιτικές και οργανωτικές δυσκολίες, μιλάει πλέον για το πάντρεμα του «παλιού» και του «νέου».
