ΑΠΟΨΗ: Ασήμαντα

43
ΑΠΟΨΗ: Ασήμαντα

Η ζοφερή ηχώ της επικαιρότητας μας καλεί να ρίξουμε τη ματιά και την προσοχή μας στα γεγονότα. Να ακούσουμε τη δυνατή φωνή τους, να υποψιασθούμε τη σημασία τους.

Του Λευτέρη Κουσούλη*

Αν το μικρό μιλάει για το μεγάλο, τώρα πια τα μικρά έχουν καταπατηθεί από τα μεγάλα. Η παραίτηση του υπουργού Εξωτερικών και αυτά που δημόσια λέει είναι ένα παράδειγμα. Η φωνή των γεγονότων είναι πλέον κραυγή.

Ένα χαρακτηριστικό των ημερών είναι ότι η κοινωνία, ως ενότητα, αρνείται να ακούσει. Αποκρούει, ως απονεκρωμένη, κάθε τι που την καλεί να αξιολογήσει, να ιεραρχήσει, να τοποθετήσει στη σωστή θέση τα πράγματα, να διαχωρίσει το σημαντικό από το ασήμαντο.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της απόκρουσης του σημαντικού και της συνακόλουθης ψυχρής αδιαφορίας, το κυβερνητικό συγκρότημα, απεγνωσμένα και κυνικά, μάχεται να συντηρήσει σπαράγματα της πολιτικής του κυριαρχίας.

Δίπλα του η Αντιπολίτευση αδυνατεί να καταστήσει κάτι σημαντικό και υπέρτερο. Να αναδείξει κάτι ως κεντρικό, να το ορίσει, να το προτάξει ως οδηγό. Ως νόημα της επιβαλλόμενης δράσης και της αναγκαίας πράξης. Ως κατεύθυνση και ως ορίζοντα. Παραπαίει από θέμα σε θέμα, έρμαιο της επικαιρότητας, που επιβάλλει την ασημαντότητά της, μέσα από την κάθε φορά επικείμενη εκπνοή της.

Αυτό είναι το υπόβαθρο του καταλυτικού κατακερματισμού. Του κατακερματισμού της σκέψης και της δράσης. Αυτή είναι η αδυναμία της Αντιπολίτευσης στη σύγκρουση με το κυβερνητικό συγκρότημα. Δεν μπορεί να θεμελιώσει μια ενότητα στη δράση της. Ώστε να συναρμολογηθεί και να αναδειχθεί ένα πλέγμα κεντρικών επιλογών, που θα καταστεί το κριτήριο, σήμερα και αύριο, της διάκρισης μεταξύ ασήμαντου και σημαντικού.

Ανυπεράσπιστο τελικά το σημαντικό, ανυπεράσπιστα τα σημαντικά. Και όλα έτσι συγχέονται εύκολα με τα ασήμαντα, γίνονται ανούσιος πολτός, ανάξιο προσοχής μάγμα, που μέσα του καταλύεται κάθε νόημα και κάθε σημασία.

Διαβάστε επίσης:  Αυτός ο χάρτης αποδεικνύει το βρώμικο ρόλο του Χένρι Κίσινγκερ εναντίον της Κύπρου: ΔΕΝ πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ

Πρόκειται για τον παροξυσμό της παρακμής, που εύκολα μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα θα εκμεταλλευθεί και αποτελεσματικά εκμεταλλεύεται το κυβερνητικό συγκρότημα. Στόχος του θα παραμείνει ως το τέλος η υπεράσπιση αυτής της παρακμής, πειθαρχημένα εργαζόμενο για την ανύψωση σταθερού αναχώματος στη συνειδητοποίηση. Μόνο η συνειδητοποίηση της κατάστασης παρακμής μπορεί να οδηγήσει στο τέλος της. Δηλαδή η ανάκτηση της διάκρισης του σημαντικού από το ασήμαντο.


*Ο Λευτέρης Κουσούλης γεννήθηκε στην Ελίκα Λακωνίας το 1952. Γυμνάσιο στη Σπάρτη. Λύκειο στους Μολάους. Σπούδασε στην Πάντειο και στη Γαλλία, την πολιτική και τα φαινόμενα εξουσίας. Από τα φοιτητικά του χρόνια έχει ιδιαίτερα ασχοληθεί με τη μελέτη των μηχανισμών κοινωνικής και πολιτικής επιρροής. Οδηγός του επιστημονικού προβληματισμού του είναι η πρόταση: Μετά την επιστροφή του από τη Γαλλία, εργάστηκε για λίγα χρόνια ως ωρομίσθιος καθηγητής. Από το 1995 και ως σήμερα εργάζεται στο χώρο του στρατηγικού σχεδιασμού και της επικοινωνίας με την εταιρεία «Λέγειν & Πράττειν» (www.legeinandprattein.gr). Είχε τη πρωτοβουλία για την ίδρυση του εκδοτικού οίκου «Το Πέρασμα», που στο σύντομο βίο του εξέδωσε 15 τίτλους. Ο Λευτέρης Κουσούλης, αρθρογραφεί συχνά στον Τύπο καθώς και στο Διαδίκτυο, τόσο για την πολιτική, όσο και για άλλες καθημερινές πλευρές της ύπαρξης. Επιλεγμένα κείμενά του έχουν γίνει αντικείμενο έκδοσης. Μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει:
  • Κείμενα για την Πολιτική & την Επικοινωνία(2007)
  • Ήττα της Πολιτικής –18 θέσεις απέναντι(2008)
  • Αναμνήσεις από το Βίτενμπεργκ –Όψεις του αδιεξόδου και η αναζήτηση της αισιοδοξίας(2009)
  • Σταθεροί Τόποι(2012)
  • Έξω από το καταφύγιο –Κείμενα για τη συνειδητοποίηση(2013).
  • 10+10, (2014)

Όλα τα βιβλία κυκλοφορούν από τις «Μεταμεσονύκτιες Εκδόσεις».