Στην καρδιά της Ευρώπης, μόλις χθες, ένας δάσκαλος αποκεφαλίστηκε επειδή έδειξε στους μαθητές του τα σκίτσα του Μωάμεθ που είχαν δημοσιευθεί στο Charlie Hebdo. Τότε που είχε επακολουθήσει το μακελειό… Χθες ένας παρανοϊκός πιστός του Ισλάμ, φωνάζοντας Allahu Akbar όρμησε πάνω στο δάσκαλο, με ένα μαχαίρι και του πήρε το κεφάλι, όπως ο προφήτης και το Κοράνι επιτάσσει.
Της Ιωάννας Κολοβού
Ανείπωτη η θλίψη, δίκαιη η οργή, κατανοητός ο τρόμος που ζώνει την Ευρώπη. Αυτή άλλωστε ήταν και η επιδίωξή τους: Να σπείρουν τον τρόμο. Κουρδισμένα, προγραμματισμένα από γέννηση τους, «λοβοτομημένα» ανθρωπάκια, που σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσες να τους λυπάσαι και να τους συστήσεις κάποια ψυχιατρική κλινική. Υφίστανται πλύση εγκεφάλου από τα γεννοφάσκια τους: η Δύση είναι ο εχθρός του Αλλάχ. Κι εσύ έχεις υποχρέωση να σκοτώσεις τους άπιστους. Πόσο εύκολα θύματα γίνονται από εκπροσώπους γιγαντιαίων οικονομικών συμφερόντων, που τους ωθούν να αιματοκυλούν κάθε φορά χώρες, όπως τώρα τελευταία, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική με στόχο των έλεγχο των πετρελαίων!
Κι εκείνα αφιονισμένα από την πίστη τους να νομίζουν ότι μάχονται για τον Αλλάχ και τον προφήτη αυτού τον Μωάμεθ!
Κρατάει αιώνες, ξεπερνάει τα χίλια χρόνια αυτή η αιματηρή αντιπαράθεση. Από την εποχή που η Δυτική Ευρώπη θεώρησε εαυτόν τον διορισμένο εκπρόσωπο επί της γης του μοναδικού «θεού» και θέλησε (με το αζημίωτο βέβαια) να εξαγνίσει τους Τόπους της Γέννησης και του Μαρτυρίου του Ιησού …καθαρίζοντας τον τόπο από κάθε άπιστο. Άπιστο, που εν τω μεταξύ ζούσε εκεί επί αιώνες.
Η πρώτη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1095 και με αυτήν ο Πάπας Ουρβανός απαίτησε την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων από τη μωαμεθανική κυριαρχία. Πόσος θεϊκός πυρετός… Τι υψηλά ιδανικά…
Το ίδιο και στη Δεύτερη Σταυροφορία όταν το 1147 οι Σταυροφόροι εισέβαλλαν για άλλη μια φορά στους Αγίους Τόπους χωρίς ούτε αυτοί να μπορούν να κατανοήσουν το ανθρώπινο ψηφιδωτό στο οποίο εισέβαλλαν. Διατάραξαν έτσι μια συνεργασία σε πολλούς τομείς και κύρια οικονομικούς που είχε εδραιωθεί για πολλές γενιές ανάμεσα σε ανθρώπους με αντικρουόμενες θρησκευτικές δοξασίες.
Ακολούθησαν κι άλλες πολλές Σταυροφορίες, με τη μοιραία Τέταρτη Σταυροφορία όπου κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη το 1204.
Τους Σταυροφόρους ακολουθούσαν πάντα, τα σκουπίδια της Ευρώπης. Ο Πάπας έδινε αδιακρίτως τα περίφημα συνοδικά συγχωροχάρτια σε ποινικούς και «αμαρτωλούς» με ένα μόνο αντάλλαγμα: να πολεμήσουν για το Σταυρό!
Έτσι έφταναν στους Αγίους Τόπους όλα τα αποβράσματα αποφασισμένα να πλουτίσουν:
Κατακρεούργησαν Έλληνες Αρμένιους, Κόπτες, που είχαν ριζώσει εκεί και συνιστούσαν μια ανατολική Χριστιανοσύνη παλαιότερη από τα δική τους… Τους βάφτισαν άπιστους και τους άρπαζαν το βιός τους. Οι Εβραίοι, και οι Άραβες της περιοχής που είχαν αναπτύξει σε μέγιστο βαθμό την ελληνική φιλοσοφία, την ιατρική, την αστρονομία, τα μαθηματικά, αφανίστηκαν από ανθρώπους που δεν ήξεραν να διαβάζουν και δεν έβλεπαν καν και για ποιο λόγο θα έπρεπε να ξέρουν.
Μακροπρόθεσμα βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ωφελήθηκαν και οι δυο πλευρές. Για 200 χρόνια οι Άγιοι Τόποι έγιναν πεδίο μαχών αλλά και εμπορίου και πολιτισμικής επαφής.(Για παράδειγμα , μέχρι τότε η πολιτισμένη Ευρώπη ακόμα και οι Βερσαλίες δεν διέθεταν μπάνιο. Τότε είδαν τα περίφημα Μαυριτανικά λουτρά και τα υιοθέτησαν).
Χρόνο με το χρόνο, όλη αυτή η συνεχόμενη αντιπαλότητα Ανατολής –Δύσης με τους Δυτικούς να μοιάζουν ως άρπαγες (η Ιστορία κατέδειξε ότι ήταν) κατάφερε να εμπνεύσει τόσο μεγάλο μίσος στους Άραβες που κάποτε μισούνταν μεταξύ τους, ώστε από τότε άρχισαν να ενώνονται, σχηματίζοντας τη μεγαλύτερη δύναμη εναντίον της Χριστιανοσύνης που έχει αντικρίσει ποτέ ο κόσμος. Λέγεται Ισλάμ.
Λέγεται Ισλάμ και είναι κάπως αργά για την Ευρώπη να το αντιμετωπίσει. Κινείται ανεξέλεγκτα όπως φαίνεται. Είναι δύσκολο να ελέγξεις έναν πιστό τη στιγμή που ο θεωρεί ότι ο θάνατος είναι μεγάλη ανταμοιβή. Τους τζιχαντιστές, δεν τους νοιάζει η τιμωρία και οι ποινές. Εδώ έχουμε ιερό πόλεμο. Ένα ιερό πόλεμο που η Ευρώπη στο πέρασμα των αιώνων υποτίμησε, με τα τραγικά αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα
