ΑΠΟΨΗ: Ματαιότητα και νόημα

60
ΑΠΟΨΗ: Ο κομφορμισμός και η μέθοδός του

Κάθε μετάβαση στον νέο χρόνο συνοδεύεται από εορτασμούς και ευχές.

Σε αυτήν την κατασκευασμένη τομή στον χρόνο κερδίζει στιγμιαία η λήθη και εκτοπίζει τα τρέχοντα το πνεύμα της εορτής.

Του Λευτέρη Κουσούλη*ΑΠΟΨΗ: Ματαιότητα και νόημα

Η εορτή κατέχει μια ξεχωριστή θέση στη διαδρομή της Ιστορίας. Από την αρχέγονη εποχή οι άνθρωποι εορτάζουν. Το φως, τη σελήνη, τις νίκες, τους ηρωισμούς, τους θεούς, τις ελπίδες, τις προσδοκίες.
Κάθε εορτή είναι μια προπαρασκευή, μια προετοιμασία για το ερχόμενο ή τον ερχόμενο.

Μέσα σε αυτή τη λειτουργία χτίζεται συνοδευτικά και ενυπάρχει στον πυρήνα της η διάσταση της ματαιότητας.
Η ματαιότητα είναι η διαρκώς επανερχόμενη αίσθηση απουσίας νοήματος για τη ζωή, τη δημιουργία και τις πράξεις. Η ιστορία του ανθρώπου είναι η μάχη του εναντίον αυτής της αίσθησης.
Τι είναι αυτή η μάχη; Ποιο είναι το περιεχόμενό της, φανερό ή κεκρυμμένο;

Είναι η αναζήτηση νοήματος. Είναι το αιώνιο, από καταβολής αίτημα αναζήτησης του περιεχομένου και της ουσίας. Της ζωής, της ύπαρξης και των πραγμάτων.
Στην Ελλάδα του 2018, στην ηττημένη αυτή χώρα, η ματαιότητα έχει θριαμβευτικά εγκατασταθεί. Εκφράζεται από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μέχρι τον καθημερινό άνθρωπο. Ως κυνισμός, ως ταπείνωση του λαού, ως περιφρόνηση κανόνων και αξιών, ως βία της αγένειας, ως άρνηση του δικαιώματος και της ύπαρξης του διπλανού.

Η πολιτική λειτουργία τα τελευταία χρόνια επιβάρυνε δραματικά αυτήν την πλευρά των πραγμάτων. Ο κυνισμός των κυβερνητικών ήρθε να προσθέσει στην ατμόσφαιρα ματαιότητας τη ματαιότητα της πολιτικής δράσης. Οι θεσμοί έγιναν οχυρό για το κακό, τα νοήματα διεστράφησαν, όλα μπορούν να γίνουν αποδεκτά και όπως είναι και ως το αντίθετό τους. Η αλλοίωση της συνείδησης εμποτίζει τη ματαιότητα.

Η πολιτική όμως, ως θεσμικός έλεγχος της βίας, είναι από τη φύση της και επεξεργαστής νοήματος. Είναι ο θανάσιμος αντίπαλος της ματαιότητας. Μόνο η πολιτική μπορεί να πληρώσει το κενό νοήματος.
Η (προσωρινή) ήττα της πολιτικής στη χώρα μας παρέδωσε τον χώρο ελεύθερο στη σημερινή ματαιότητα. Χρέος μας είναι η μάχη υπέρ του νοήματος.

Διαβάστε επίσης:  ΑΠΟΨΗ: Ο θρίαμβος του παλαιού

Κάθε ατομική ή συλλογική δημόσια πράξη ή ενέργεια αναζήτησής του είναι θανάσιμο πλήγμα κατά της ματαιότητας και των εκφραστών της.


*Ο Λευτέρης Κουσούλης γεννήθηκε στην Ελίκα Λακωνίας το 1952. Γυμνάσιο στη Σπάρτη. Λύκειο στους Μολάους. Σπούδασε στην Πάντειο και στη Γαλλία, την πολιτική και τα φαινόμενα εξουσίας. Από τα φοιτητικά του χρόνια έχει ιδιαίτερα ασχοληθεί με τη μελέτη των μηχανισμών κοινωνικής και πολιτικής επιρροής. Οδηγός του επιστημονικού προβληματισμού του είναι η πρόταση: Μετά την επιστροφή του από τη Γαλλία, εργάστηκε για λίγα χρόνια ως ωρομίσθιος καθηγητής. Από το 1995 και ως σήμερα εργάζεται στο χώρο του στρατηγικού σχεδιασμού και της επικοινωνίας με την εταιρεία «Λέγειν & Πράττειν» (www.legeinandprattein.gr). Είχε τη πρωτοβουλία για την ίδρυση του εκδοτικού οίκου «Το Πέρασμα», που στο σύντομο βίο του εξέδωσε 15 τίτλους. Ο Λευτέρης Κουσούλης, αρθρογραφεί συχνά στον Τύπο καθώς και στο Διαδίκτυο, τόσο για την πολιτική, όσο και για άλλες καθημερινές πλευρές της ύπαρξης. Επιλεγμένα κείμενά του έχουν γίνει αντικείμενο έκδοσης. Μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει:
  • Κείμενα για την Πολιτική & την Επικοινωνία (2007)
  • Ήττα της Πολιτικής – 18 θέσεις απέναντι (2008)
  • Αναμνήσεις από το Βίτενμπεργκ – Όψεις του αδιεξόδου και η αναζήτηση της αισιοδοξίας (2009)
  • Σταθεροί Τόποι (2012)
  • Έξω από το καταφύγιο – Κείμενα για τη συνειδητοποίηση (2013).
  • 10+10, (2014)

Όλα τα βιβλία κυκλοφορούν από τις «Μεταμεσονύκτιες Εκδόσεις».