Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά κατά τις προγραμματικές δηλώσεις στη Βουλή, καθώς και στην ομιλία του στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, αλλά και στην ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε καν ανέφερε τη λέξη ΣΥΡΙΖΑ.
Του Φώτη Σιούμπουρα*
Μπορεί και να προβληματιστήκατε όμως όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν απαντούσε στις «κατηγορίες» του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σήμερα, για:
– κρυφό σχέδιο κατάργησης των επικουρικών συντάξεων , το οποίο είχε “ξεφουρνίσει” εν αγνοία του, δήθεν, σε κάποιο τηλεοπτικό στούντιο ένα απόγευμα ο υπουργός Κυρανάκης.
– για αθέτηση της υπόσχεσης Μητσοτάκη περί μείωσης των φόρων από φέτος.
– για κατάργηση των φορολογικών ελέγχων, επειδή η κυβέρνηση αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας του ΣΔΟΕ.
– για κίνδυνο να γίνουμε … Βόρεια Κορέα επειδή η ΕΡΤ και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων -αυτά τα προκεχωρημένα φυλάκια της ανεξαρτησίας του Τύπου- θα είναι στο χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού αρμόδιου για την Επικοινωνία και την Ενημέρωση, Στέλιου Πέτσα. (Αφού προηγουμένως και για τυπικούς λόγους «περάσουν» πρώτα από τον πρωθυπουργό).
Μπορεί και να βγάλατε το συμπέρασμα ότι ζούμε σε μια άλλη χώρα, σε άλλη εποχή. Μια εποχή όπου αντίπαλος είναι τα προβλήματα και όχι η αντιπολίτευση. Σε πείσμα, βέβαια, της ίδιας της αντιπολίτευσης, και δη της αξιωματικής, που ζήτησε ακόμη και την αποπομπή υπουργού την τρίτη ημέρα από την ορκωμοσία της κυβέρνησης, επειδή ο της Χωροταξίας υφυπουργός- είχε εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, πριν αναλάβει τα καθήκοντά του. Τόσο άθλιος!
Αλλά εξίσου εντυπωσιακή είναι και η σιωπή του Κυριάκου Μητσοτάκη για τις περίφημες εξεταστικές επιτροπές, που τα τελευταία χρόνια χρωμάτιζαν την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. ( Αναφορά έκανε ο Άδωνις Γεωργιάδης, αλλά ήταν περισσότερο επί προσωπικού και δεν αφορούσε στήσιμο ειδικών δικαστηρίων). Ο πρωθυπουργός, εν πάση περιπτώσει, δεν είπε κουβέντα. Ακριβώς γατί δεν ποντάρει εκεί, δηλαδή στις εξεταστικές ,γιατί γνωρίζει ότι μια ρεβανσιστική και πολωτική πολιτική ατζέντα είναι το καλύτερο όχημα για την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη γραμμή. Και βέβαια η αλήθεια είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ποντάρει στις λύσεις που θέλει να δώσει στα προβλήματα. Ποντάρει στην οικονομική ανάπτυξη, στην επιστροφή του αισθήματος ασφάλειας, στην οργανωμένη δουλειά και στην υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος. Ποντάρει δηλαδή στην κανονικότητα.
Μια κανονικότητα που αλλιώς την εκλαμβάνουν οι μέχρι χθες κυβερνώντες. Το δείχνουν με τις καθημερινές τοποθετήσεις τους. Τα πρώτα δείγματα των αντιδράσεων του ΣΥΡΙΖΑ στις κυβερνητικές πρωτοβουλίες δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το είδος της αντιπολίτευσης που θα ασκήσει εντός και εκτός Βουλής. Το έδειξε και ο μέχρι χθες πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τα όσα είπε στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης. Πάλι καλά που έκανε την …χάρη στον Μητσοτάκη και δεν θα ζητήσει, είπε, εκλογές πριν από το εξάμηνο.
Όσο για την «προγραμματική αντιπολίτευση», που είπε, μην το πάρετε και τοις μετρητοίς. Αντιπολίτευση … στους δρόμους, εννοούσε, «για την προάσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων» και των όσων υπέρ μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών και…ανάπτυξης είχε επιτύχει. Για μας τους πολίτες, τους κουρασμένους από την το(α)ξική και ακραία αντιπαράθεση στα χρόνια της ριζοσπαστικής αριστεράς, η επιστροφή στην κανονικότητα με το βλέμμα μπροστά, που υπόσχεται ο Μητσοτάκης, είναι μια ανακούφιση. Πολύ περισσότερο όταν ακούς τον σημερινό πρωθυπουργό να διαβεβαιώνει για προσπάθειες και αγώνα , προκειμένου να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων, που έχει διευρυνθεί κατά τα χρόνια της κρίσης . (Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε πριν λίγες μέρες η Eurostat, η Ελλάδα βρίσκεται στην έκτη θέση στη λίστα των χωρών με μεγάλες εισοδηματικές ανισότητες μεταξύ των 28 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
Μένει να δούμε αν και πόσο θα αντέξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην «άλλου είδους» πολιτική αντιπαράθεση, που του ετοιμάζει ο Τσίπρας …μετά το εξάμηνο. Μελετώντας πάντως προσεκτικά τις προγραμματικές του δηλώσεις και το σχέδιο του για τα ζητήματα της οικονομίας και της ανάπτυξης, του νόμου και της τάξης, τους θεσμούς και το κράτος, ένα σχέδιο τόσο πλειοψηφικό στην κοινωνία, δύσκολα θα πει κανείς πως θα κλονιστεί, εάν βεβαίως η κυβέρνησή του το υπηρετήσει σωστά.
*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ
