ΑΠΟΨΗ: Το Brexit ενώνει την Ευρώπη

52
Brexit: Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν αναβολή μέχρι τις 31 Οκτωβρίου

Του Γιάννη Παπαγεωργίου

Μοιάζει εντυπωσιακό, αλλά είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που διέκρινα σχεδόν ομοφωνία στις Βρυξέλλες σε ένα κρίσιμο ζήτημα. Το «σκληρό ροκ» φαίνεται να είναι κατ’ επιλογήν η πολιτική που θα ακολουθήσει ο Μισέλ Μπαρνιέ και το επιτελείο του στη διαπραγμάτευση του brexit.

Αν θεωρείτε ότι πρόκειται για ακόμα μία απόδειξη της τιμωρητικής διάθεσης του Βορρά ή της ρεβανσιστικής διάθεσης των Γάλλων βρίσκεστε αρκετά μακριά από την ουσία του ζητήματος. Ακόμα και οι «φιλοβρετανοί» Δανοί έχουν ξεκαθαρίσει ότι θα βρεθούν απολύτως απέναντι στην Τερέζα Μέι και τη διαπραγματευτική της ομάδα.

Η διαδικασία της ψήφισης του Brexit εμπεριείχε όλα εκείνα τα στοιχεία που οφείλει να πολεμά η ΕΕ. Τον άκρατο λαϊκισμό ο οποίος μεταφράζεται στην πολιτική επιβίωση ανθρώπων που αδυνατούν να στηρίξουν στην πράξη τα εύκολα «ΟΧΙ» τους, τις εθνικιστικές φωνές της Λεπέν που ετοιμάζεται να δοκιμάσει την τύχη της στηρίζοντας το «Frexit», τους θιασώτες του εθνικισμού σε Ολλανδία, Αυστρία, Ουγγαρία, Πολωνία που υποστηρίζουν ότι η άρνηση της πραγματικότητας δίνει από μόνη της λύσεις.

Κανένας λοιπόν ευρωπαϊκός θεσμός και καμία φιλοευρωπαϊκή δύναμη δεν προτίθεται να στηρίξει μία διαδικασία στην οποία μπήκε η Βρετανία, απλώς για να επικρατήσει προεκλογικά ο Κάμερον και να επιβιώσουν ορισμένα πολιτικά στελέχη που δύσκολα θα μπορούσαν να ασκήσουν εποικοδομητική πολιτική, σε ρεαλιστική βάση.

Διαβάστε επίσης:  ΙΓΝΑΤΙΟΥ – Και όμως: Ένας κούκος μπορεί να φέρει την Άνοιξη… Ο ατρόμητος γερουσιαστής που σώζει Ελλάδα και Κύπρο

Το σίγουρο είναι ότι οι Βρετανοί βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με την ελαφρότητα της επιλογής των πολιτικών τους να οδηγήσουν τη χώρα σε ένα δημοψήφισμα προς όφελός τους. Μόνο που δε διαθέτουν καν την τεχνοκρατική επάρκεια να διαχειριστούν την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει.

Δεν είμαι σίγουρος αν στο τέλος της διετίας θα έχουν… βγάλει άκρη με μία Ευρώπη που σαφώς διαθέτει το πάνω χέρι στη διαπραγμάτευση. Είμαι απολύτως βέβαιος, ωστόσο, ότι κανένας υπεύθυνος και σοβαρός ηγέτης δεν ρωτά έναν άρρωστο αν του αρέσει ή όχι η εν εξελίξει ασθένεια του.

Σε κάθε περίπτωση, ο ηγέτης οφείλει να έχει το ρόλο του κορυφαίου γιατρού και όχι της εμπειρικής νοσοκόμας. Αν όλα τα παραπάνω σας θυμίζουν κάτι, καλώς σας τα θυμίζουν. Και καλό θα ήταν να τα έχουμε όλοι κατά νου τις επόμενες εβδομάδες. Γιατροί, νοσοκόμοι και ασθενείς…

Πηγή: athina984.gr