Η πρόσφατη εμπορική συμφωνία μεταξύ του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που αφορά την επιβολή δασμών 15% σε ευρωπαϊκά προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ, προκαλεί συζητήσεις αλλά και προσφέρει ορισμένα σταθερά σημεία αναφοράς στην εύθραυστη διεθνή οικονομία.
Του Δημήτρη Τζιβελέκη
Παρά τον σχετικά υψηλό δασμολογικό συντελεστή, η συμφωνία αυτή αναγνωρίζεται από την Κομισιόν ως παράγοντας σταθερότητας και προβλεψιμότητας. Μετά από χρόνια εμπορικών εντάσεων και απειλών μονομερών μέτρων, η θέσπιση ενός καθορισμένου πλαισίου διμερούς εμπορίου επιτρέπει στους Ευρωπαίους εξαγωγείς να προγραμματίσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια τις κινήσεις τους. Στην παρούσα συγκυρία, όπου η αβεβαιότητα παραμένει κυρίαρχη, η αξία της σταθερότητας είναι ανεκτίμητη.
Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) διακρίνει θετικά σημάδια στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η ενίσχυση της απασχόλησης και η αύξηση των μισθών διαμορφώνουν ένα περιβάλλον υγιούς κατανάλωσης και ζήτησης, παρά τις εξωτερικές πιέσεις. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες, αν και δεν είναι άτρωτες, δείχνουν προς το παρόν ανθεκτικότητα απέναντι σε γεωπολιτικές εντάσεις και ενεργειακά σοκ.
Αντίθετα, η εικόνα στις Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζεται πιο ανησυχητική. Η επιβράδυνση των εταιρικών επενδύσεων, η υποχώρηση στην αγορά ακινήτων και η επιδεινούμενη επιχειρηματική και καταναλωτική εμπιστοσύνη καταγράφουν μια σταδιακή κάμψη της οικονομικής δυναμικής. Όπως επισημαίνει και η Wall Street Online, αυτά τα στοιχεία εντείνουν την πίεση στο δολάριο και γεννούν ερωτήματα για τη μελλοντική πορεία της αμερικανικής οικονομίας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρώπη φαίνεται να αποκτά έναν συγκριτικό πλεονέκτημα, έστω και προσωρινό. Η εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ μπορεί να μην είναι ιδανική, αλλά της προσφέρει μια αναγκαία ανάσα κανονικότητας σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και γεωπολιτικές μετατοπίσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η συμφωνία αυτή δεν αποτελεί πανάκεια. Η ουσιαστική πρόκληση για την Ευρώπη —και για τις ΗΠΑ— είναι η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, της επενδυτικής εμπιστοσύνης και της βιώσιμης ανάπτυξης σε έναν κόσμο όπου οι εμπορικοί και γεωπολιτικοί άξονες επανακαθορίζονται διαρκώς.
