Με την κατάθεση του πρώην Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Ευάγγελου Βενιζέλου συνεχίστηκε την Πέμπτη η δίκη των πρώην προστατευομένων μαρτύρων στην υπόθεση Νovartis.
Ο κ.Βενιζέλος έχει μηνύσει τον Φιλίστορα Δεστεμπασίδη και την Μαρία Μαραγγέλη, επειδή κατέθεσαν ψευδώς σε βάρος του ότι ήταν μεταξύ των πολιτικών προσώπων που έγιναν αποδέκτες δωροδοκιών από την φαρμακοβιομηχανία.
«Η σκευωρία της Νovartis αποτελεί ένα πολλαπλό και συνεχές πλήγμα στη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου», τόνισε ο πρώην πρόεδρος το ΠΑΣΟΚ στην κατάθεσή του ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας και συνέχισε: «Η εισαγγελέας σε λίγες μέρες έβαλε στο αρχείο την υπόθεση μου, αλλά χωρίς να έχει αρμοδιότητα. Φτάσαμε στο Ειδικό Δικαστήριο με ένα βούλευμα ,το οποίο έχω χαρακτηρίσει λογικώς ασύντακτο, και αυτό ήταν ανεκτό. (…)
Συνεχίστηκε το καθεστώς της ανωνυμίας για τους προστατευόμενους μάρτυρες κατηγορουμένους. Μια υπόθεση θεσμικής συνωμοσίας κατά της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου έρχεται να εκκαθαριστεί ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, ενώ πέρασε απονευρωμένη, με ευθύνη και της δικαιοσύνης και από το Ειδικό Δικαστήριο. Δεν είναι αυτοί οι πραγματικοί κατηγορούμενοι. Η σκευωρία της Νovartis αποτελεί ένα πολλαπλό και συνεχές πλήγμα στη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Όταν έδειχναν με το δάχτυλο τους πολιτικούς διέφευγαν οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί. Τι έχει γίνει με τις δίκες αυτές;».
Σε ό,τι αφορά τον Φιλίστορα Δεστεμπασίδη, ο οποίος είχε καταθέσει ως προστατευόμενος μάρτυρας στην Εισαγγελία εγκλημάτων διαφθοράς με το κωδικό όνομα ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΑΡΑΦΗΣ, ο κ.Βενιζέλος υπογράμμισε πως είναι ο αυτουργός της αξιόποινης πράξης που τον οδήγησε στο εδώλιο. «Γνώριζε ότι αυτά που κατέθεσε είναι ψευδή και τα κατέθεσε. Προφανώς δεν έχει λογική αυτό άνευ ηθικού αυτουργού».
Πρόεδρος: Υπήρχαν ηθικοί αυτουργοί;
Ευ.Βενιζέλος: Προφανώς. Τα πρόσωπα που είχα μηνύσει, ο τότε πρωθυπουργός, υπουργοί… Η αλυσίδα είναι μακρά. Το δικαστήριό σας οφείλει να βρει τα στρώματα των ηθικών αυτουργών. Ήταν κάνεις που δεν ήξερε αυτή τη μεθόδευση; Μιλάμε για αδιανόητα πράγματα. Μπορούσε ο κατηγορούμενος από μόνος του να κάνει της σκευωρία της ΝΟΒΑΡΤΙΣ; Όχι βέβαια. Στην αιτιολογία σας ο νομικός και ο ιστορικός τους μέλλοντος θα ψάξει να βρει σκεπτικό για την ηθική αυτουργία. Πολιτικά ήταν τα κίνητρα των ηθικών αυτουργών. Το κίνητρο του κατηγορούμενου συνδέεται με την αυτοπροστασία του.
Εισαγγελέας: Μια παράταξη όπως ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύοντας κατηγορίες τι θα μπορούσε να επιτύχει; Αποσταθεροποιήθηκε κάτι;
Ευ.Βενιζέλος: Όταν παρενέβησαν κατηγορώντας δύο πρωθυπουργούς, εμένα ως αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργούς στην κρισιμότερη φάση για τη χώρα, προφανώς ήθελαν να επηρεάσουν τις εκλογές και την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Πρωτίστως αυτό αφορούσε τον κύριο Πικραμμένο και εμένα που ακούγονταν τα ονόματά μας για την προεδρία της Δημοκρατίας. Υπήρξε αντιπερισπασμός λόγω αδυναμίας της κυβέρνησης να χειριστεί θέματα, μεταξύ αυτών και η Συνθήκη των Πρεσπών.
Ο κ.Βενιζέλος επέμεινε να ζητεί απαντήσεις για το ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός πίσω από τα όσα είχαν καταθέσει οι προστατευόμενοι μάρτυρες. «Έχει σημασία ποιος συνέλαβε την ιδέα. Πάντως δεν συνελήφθη δικονομικώς. Ο κατηγορούμενος εν γνώσει του κατέθεσε ψευδώς. Υπήρχαν όμως και ηθικοί αυτουργοί και κατά τη γνώμη μου ηθικοί αυτουργοί των ηθικών αυτουργών. Ο κατηγορούμενος εξυπηρετούσε δικούς του σκοπούς. Υπήρχε όμως και ο δόλος του ηθικού αυτουργού. (…) Ο κατηγορούμενος είχε ανωνυμία και ασυλία, μέσα σε ένα πολιτικό καθεστώς παντοδυναμίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, νόμιζε ότι μπορούσε να πει και πέντε-δέκα λόγια παραπάνω. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξει κάμψη των αντανακλαστικών του υπέρ της αλήθειας», σημείωσε.
