Στη χώρα μας, το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σε διαρκή μετάβαση. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εξακολουθεί να κυριαρχεί δημοσκοπικά, παρά τις προκλήσεις στην καθημερινότητα, τα ζητήματα θεσμικής αξιοπιστίας και την κόπωση της κοινωνίας από διαρκείς κρίσεις. Το κυβερνητικό αφήγημα επικεντρώνεται στην σταθερότητα και την οικονομική πρόοδο, αλλά δέχεται αυξανόμενη πίεση από τα γεγονότα και την αντιπολίτευση.
Το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, με ηγεσία που επιχειρεί να αναδείξει έναν προοδευτικό, αυτόνομο λόγο, βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του στο πολιτικό φάσμα, να διατηρήσει την αυτονομία του κρατώντας αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία, και να διαμορφώσει ένα εναλλακτικό πρόγραμμα εξουσίας που να απαντά στα σημερινά προβλήματα με ρεαλισμό και κοινωνική ευαισθησία, αναζητώντας ακόμη και την πρωτιά στις ερχόμενες εκλογές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά από διαδοχικά εσωτερικά σοκ και αλλαγές ηγεσίας, αναζητά ακόμα τον βηματισμό του. Η μάχη για την ταυτότητα, τη στρατηγική και τη σύνθεση του πολιτικού του στίγματος συνεχίζεται, σε ένα πεδίο ασάφειας και πολιτικών αντιφάσεων.
Παράλληλα, παρακολουθούμε τη δυναμική και άλλων πολιτικών χώρων, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον φυσικά το κόμμα της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου που βάσει των δημοσκοπήσεων διαγράφει μια έντονη ανοδική πορεία καθιστώντας το στη δεύτερη θέση.
Στο ευρωπαϊκό μέτωπο, η ανασφάλεια, η άνοδος της ακροδεξιάς και η συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία της ΕΕ –σε άμυνα, ενέργεια και τεχνολογία– δημιουργούν νέες ευκαιρίες αλλά και σοβαρές απειλές για τη συνοχή της Ένωσης.
