Ο Αθήνα 984 γιορτάζει σήμερα, 31 Μαϊου 2026, 39 χρόνια συνεχούς παρουσίας στα ερτζιανά και εξακολουθεί να αποτελεί ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην ιστορία της ραδιοφωνίας.
Γεννημένος σε μια εποχή όπου η ελεύθερη ραδιοφωνία αποτελούσε ακόμη διεκδίκηση και όχι αυτονόητο δικαίωμα, ο Αθήνα 984 έδωσε βήμα σε φωνές που μέχρι τότε δεν ακούγονταν, παραμένοντας πάντα το ραδιόφωνο της πόλης και διατηρώντας την αίσθηση της ανεξαρτησίας
Ο δημοσιογράφος Άκης Κοσώνας από τα βασικά στελέχη του σταθμού στα πρώτα βήματά του, καλεσμένος στην εκπομπή “Ο επισκέπτης της έβδομης μέρας”του Δημήτρη Τζιβελέκη, σχολίασε την πολιτική επικαιρότητα και αναφέρθηκε στις μεγάλες αλλαγές του πολιτικού σκηνικού μέσα στις τελευταίες δεκαετίες.
Μεταξύ άλλων, περιέγραψε την πολιτική ατμόσφαιρα του 1987 , ανέδειξε ομοιότητες αλλά και διαφορές ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα και θυμήθηκε στιγμές από τα πρώτα βήματα του Αθήνα 984, συνεργασίες με σημαντικά ονόματα της δημοσιογραφίας αλλά και αγαπημένους συναδέλφους που δεν βρίσκονται πια στη ζωή.
Το πολιτικό σκηνικό τότε και σήμερα
«Το 1987 η χώρα ήταν σε μια απόλυτη πολιτική όξυνση, με κόντρες και ακραίες αντιπαραθέσεις μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που πλέον υπάρχουν μόνο εντός της Βουλής, περισσότερο εθιμικά. Παράλληλα, υπήρξε μια προσέγγιση της Αριστεράς με τη ΝΔ, με στόχο την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Στη συνέχεια, η ΝΔ χρειάστηκε, λόγω του τότε εκλογικού νόμου, να κερδίσει τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για να κατακτήσει την αυτοδυναμία. Το 1993, όταν η χώρα προσέφυγε ξανά στις κάλπες και το Ειδικό Δικαστήριο είχε τελειώσει, κέρδισε ξανά το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος, αν και πολύ άρρωστος, κατάφερε να επιστρέψει στην εξουσία. Πάντως, το 1987 άφησε τα ίχνη του και στη συνέχεια εισήλθαμε σε μια κρίση διαρκείας, η οποία κορυφώθηκε το 2011»
Ο ρόλος της Αριστεράς
«Η Αριστερά, εκείνη την εποχή, δεν κατάφερε να εξηγήσει στον ευρύτερο κόσμο της με ποια λογική συμπράττει με τον ακραίο της αντίπαλο, δηλαδή τη δεξιά, προκειμένου να παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο έναν αντίπαλο, προερχόμενο από άλλη παράταξη. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν δεν ήταν ικανοποιητικές με αποτέλεσμα αυτός ο κόσμος να διαχυθεί στην πορεία σε διάφορά πολιτικά σχήματα».
Social media
«Είναι απογοητευτικό ότι τα social media παίζουν σήμερα τον κυρίαρχο ρόλο. Ο κόσμος έχει σταματήσει να διαβάζει και απλώς κοιτάζει την αντιπαράθεση ή πιάνεται από το χειρότερο δυνατό σχόλιο και επιχειρηματολογεί πάνω σε αυτό. Μέχρι τώρα, τα social media καλλιεργούν τον χειρότερο δυνατό εαυτό του».
Ο πολιτικός λόγος τότε και σήμερα
«Τότε ήταν πιο ουσιαστική η εποχή ως προς την ανταλλαγή επιχειρημάτων. Σήμερα έχουμε τη δυστυχία να ακούμε αντιπαραθέσεις προσωπικού χαρακτήρα, χωρίς κανέναν πολιτικό λόγο στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχει πολιτικός λόγος ουσίας. Σε αντίθεση με το παρελθόν, οι πολίτες σήμερα δεν πιστεύουν ότι η πολιτική μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους. Τότε δημιουργήθηκε ένα τεράστιο κίνημα ανθρώπων χωρίς κοινή καταγωγή ή ιδεολογία, οι Αγανακτισμένοι, οι οποίοι προσδιόρισαν μια νέα κατάσταση, ενώ κάποια κόμματα επέζησαν ως κόμματα διαμαρτυρίας. Αυτό το φαινόμενο άφησε μια κληρονομιά, η οποία συνεχίζεται ως σήμερα. Από την πολιτική ζωή σήμερα λείπει μια αθωότητα και μια ειλικρίνεια περί του τι συμβαίνει, το να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους».
Περί σταθερότητας
«Σταθερότητα σημαίνει θανάσιμη ομαλότητα. Ο μη συμμετέχων είναι αυτός που διαμορφώνει, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, τις κοινωνικές εξελίξεις. Η χώρα βρίσκεται σε μετάβαση. Κυριαρχεί ένας κυνισμός και μια πλήρης αδιαφορία από πλευράς των πολιτών. Γύρω μας υπάρχει μια παραβατική συμπεριφορά που βαφτίζεται νομιμότητα».
Η αντιπολίτευση
«Η αντιπολίτευση, οι θεσμοί και τα κόμματα συνετρίβησαν το 2011, έπαθαν μεγάλο σοκ. Όλα ξεκίνησαν από εκεί. Η ΝΔ έχει γενετική μνήμη, Ξέρει τι είναι εξουσία και τι σημαίνει να την χάσει, σε αντίθεση- για παράδειγμα- με το ΠΑΣΟΚ».
Κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού
«Δεν έχει τη γενετική μνήμη της εξουσίας, αλλά της ιστορίας. Η ονομασία του κόμματος του ΕΛΑΣ δεν είναι καθόλου επιτυχημένη ως τίτλος. Θα φανεί στην πορεία». Η Καρυστιανού έχει μια εκλογική βάση που δεν είναι μετρήσιμη και πολύς κόσμος έχει ενθουσιαστεί με την ίδρυση του κόμματος. Έχει κληρονομήσει απευθείας ένα κομμάτι των Αγανακτισμένων του 2011, που αυγάτισαν ξανά με το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών. Και για τους δύο θεωρώ ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός. Έχουν μια προσωπική γοητεία προς τον κόσμο, για διαφορετικούς λόγους».
