Φανταστείτε το Δίστομο, εκείνο το ιστορικό χωριό μεταξύ του Παρνασσού και του Ελικώνα, να μεταμορφώνεται ξαφνικά σε έναν αρχαίο “διονυσιακό τόπο.
Ο χειμώνας τελειώνει, η Καθαρά Δευτέρα ξημερώνει, και ξαφνικά οι δρόμοι γεμίζουν από τραγόμορφα πλάσματα: μισοί άνθρωποι, μισοί <<θηρία>>, καλυμμένοι με προβιές κατσικιών και κριαριών, με πρόσωπα βαμμένα με στάχτη Στη μέση τους κρέμονται αλυσίδες με βαριά, χειροποίητα μπρούντζινα κουδούνια – δεκάδες, διαφορετικών μεγεθών και σχημάτων – που χτυπούν με κάθε βήμα σαν απανωτοί κεραυνοι!. Στα χέρια κρατούν μεγάλες μαγκούρες, στην κορυφή δεμένα κλαδιά ελιάς, σαν αρχαίους θύρσους, σύμβολο της επερχόμενης καρποφορίας, αλλά και κέρατα κριαριών.. Α, και με αθυρόστομες ατάκες και αυτοσχέδια τραγούδια με εξαιρετικά πικάντικους στίχους!
Αυτοί είναι οι Κουδουναραίοι – ή «Bell People», όπως ανέφερε περυσι η βρετανικη εφημερίδα INDEPENDENT – ένα έθιμο 3.000 ετών, από τα παλαιότερα και πιο αυθεντικά της Ελλάδας, . Οι ρίζες του, διαβασαμε σε κειμενο φιλου που έχει παρακιλουθησει πολλες δράσεις τους, χάνονται στην αρχαιότητα, στον Διόνυσο, τον θεό του κρασιού, της γονιμότητας και της μέθης. Μερικοί ερευνητές λένε ότι έφτασαν εδώ από θρακικά φύλα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και κράτησαν τις ορφικές τελετές· άλλοι ότι προέρχεται από αυτόχθονες βακχικές λατρείες των αρχαίων Αμβρυσσέων (Άμβρυσσος λεγόταν τότε το Δίστομο), σε συνδεση με το κοντινό Κωρύκειο Άντρο του Παρνασσού.
Να η περιγραφή του: Με τον εκκωφαντικό ήχο των κουδουνιών τους «ξυπνούν» τη Φύση. Διώχνουν το κακό, διεγείρουν τις γόνιμες δυνάμεις της γης, υμνούν το χλόισμα του σιταριού, το μπουμπούκιασμα των δέντρων, το φούσκωμα κάθε φλέβας της ζωής. Περνούν από σοκάκια και γειτονιές, μπαίνουν ακόμα και στο νεκροταφείο – στην πρωτη κατ ετος εμγανισή τους – για να «ξυπνήσουν» και τις ψυχές των προγόνων. Χορεύουν γύρω από φωτιές σε πλατείες, πίνουν κρασί, και συμμετεχουν γονείς, παιδιά, , αγορια και κορίτσια- ολοι ακολουθουν, γελώντας, χορεύοντας ενω χτυπουν τα κουδούνια πηδώντας!.
Και εδώ έρχεται η μαγεία: τα τραγούδια τους, όπως γράφει. Αυτοσχέδια, αθυρόστομα, αριστοφανικά, καυστικά. Σατιρίζουν πολιτικούς, κοινωνικά ζητήματα, καθημερινές <<αθλιότητες,>> με πικάντικα δίστιχα που καίνε και λυτρώνουν. Είναι η καθαρτική δύναμη του Διονύσου: για λίγες ώρες η κοινωνία γυρίζει ανάποδα, μιλά ελεύθερα, γελά με τα δικά της βάσανα. «Δίνουμε στην κοινωνία ένα τίναγμα», εχει πει καποτε ενας από τους επικεφαλής της ομάδας, «παίρνουμε τα δεινά τους, τα προβλήματά τους, και τους αφήνουμε να νιώσουν κάτι»….
Το έθιμο επιβίωσε ακόμα και μετά τη φρικτή σφαγή του 1944, όταν οι Ναζί σκότωσαν 228 άμαχους, αθώους, κατοίκους του Διστομου. «Μετά τη σφαγή καταφέραμε να το κρατήσουμε ζωντανό», εχει πει ο Δήμαρχος Γιάννης Σταθάς – που στηριζει το εθιμο. Τα τελευταια χρονια συμμετέχουν και κορίτσια και μικροι μαθητές, και η παράδοση εξελίσσεται χωρίς να χάνει τη ρίζα της.
Οι Κουδουναραίοι δεν μένουν μόνο στο Δίστομο. Έχουν «οργώσει» Αθήνα (Σύνταγμα, Βουλή, Ψυρρή, Μοναστηράκι), Μεταξουργειο κ.α),, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λιβαδειά, Λαμία, Άμφισσσα ,Χαλκίδα – ακόμα και την κορυφή του Παρνασσού δίπλα στους σκιέρ ανέβηκαν!.Σε πολλες τηλεοπτικες εκπομπες εχουν κληθει , ξαφνιαζοντας ευχαρισρτα τους τηλεθεατές Παντού αφήνουν τον ίδιο εκκωφαντικό ήχο και την ίδια αρχαία χαρά!
Γιατί αξίζει να μάθει όλος ο κόσμος το εθιμο, και να το ζήσει από κοντα;
Γιατί είναι ζωντανή απόδειξη ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο αρχαία ερείπια και μνημεία. Είναι ένας λαός που κρατάει ζωντανές τις πιο βαθιές, τις πιο διονυσιακές του ρίζες. Είναι¨, αναφερει ο φιλοςστο κείμενο του, ένα «reset» για την ψυχή, ένας τρόπος να διώξουμε το κακό, να γελάσουμε με τα βάσανά μας και να υποδεχτούμε την Άνοιξη με θόρυβο, χορό και ελευθερία.
Την επόμενη Καθαρά Δευτέρα, αν μπορείτε, πηγαίνετε στο Δίστομο. Ιδίως οσοι εκδρομεις βρεθειτε τιημερο σε περιοχες του Παρνασου, του Ελικωνα, στην Βοιωτοα ή σε ομορους νομούς, η Καθαρα Δευτερα στο Διστομο ειναι το κατι άλλο! Θα ακούσετε τα κουδούνια από κοντά! Και θα νιώσετε ότι η Φύση – και η ψυχή μας !– ξύπνησε για τα καλά.
Μοιραστείτε το. Διαδώστε το. Οι Κουδουναραίοι του Διστόμου είναι από τα πιο πολύτιμα κειμήλια που έχουμε. Και πρέπει να συνεχίσουν να ηχούν για άλλα 3.000 χρόνια! Οι «παραστάσεις» τους με την αθυρόστομη “αριστοφανικής προέλευσης” γλώσσα τους στα αυτοσχέδια τραγούδια που λένε αποτελούν μια άκρως επιθεωρησιακή εν κινήσει “σκηνή”, αφού πέραν κάποιων παραδοσιακών πικάντικων στίχων, θίγουν και θέματα εμπνευσμένα από την εκάστοτε πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
Η κορύφωση της δράσης τους γινεται την Καθαρά Δευτέρα ( ώρα 12.00) στην έδρα τους , στο Δίστομο – όπου παραδοσιακά γίνεται πάντα μεγάλη αποκριάτικη γιορτή με παρελάσεις καρναβαλιστών, με παιδικά παιχνίδια κλπ δρώμενα, ενώ οι οργανωτές- και ο Δήμος Διστόμου, Αραχωβας, Αντικυρας – προσφέρουν στους επισκέπτες δωρεάν καυτή φασολάδα, λαγάνα, ελιές, ταραμά, ρέγγες και φυσικά το ονομαστό Διστομίτικο κρασί.
