Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, Ακίλα Σάλεχ, υπογράμμισε ότι η Βουλή είναι η μοναδική αρχή που έχει την αρμοδιότητα να κυρώνει διεθνείς συμφωνίες, επαναλαμβάνοντας πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης που υπέγραψε η κυβέρνηση του Φαγέζ αλ Σάρατζ δεν κατατέθηκε ποτέ στη Βουλή ούτε εγκρίθηκε από αυτήν και, ως εκ τούτου, είναι νομικά άκυρο και μη δεσμευτικό για το λιβυκό κράτος, όπως μεταδίδει δημοσίευμα του libyaobserver.
Σε συνέντευξή του στο Λιβυκό Πρακτορείο Ειδήσεων (LANA), ο Σάλεχ εξήγησε ότι διεθνείς συμφωνίες μπορούν να συνάπτονται μόνο από μια νόμιμη κυβέρνηση που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Όπως τόνισε, όσα υπέγραψε η κυβέρνηση Αλ Σάρατζ δεν εξέφραζαν τη βούληση του λιβυκού λαού, προσθέτοντας πως «ό,τι στηρίζεται στην παρανομία παραμένει παράνομο, ανεξάρτητα από το πόσος χρόνος περνά».
Νέα προοπτική διαλόγου στην Ανατολική Μεσόγειο
Ο πρόεδρος της Βουλής επεσήμανε ότι η Λιβύη έχει πλέον μια νέα ευκαιρία να επαναπροσδιορίσει τη θαλάσσια θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω διαπραγματεύσεων με την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Τουρκία. Τόνισε ότι η επόμενη φάση πρέπει να χαρακτηρίζεται από συνεννόηση και όχι από αντιπαραθέσεις, υπογραμμίζοντας ότι η λιβυκή κυριαρχία στα χωρικά της ύδατα αποτελεί «κόκκινη γραμμή».
Αναφερόμενος στις διεθνείς αντιδράσεις για το μνημόνιο, ο Σάλεχ σημείωσε ότι ορισμένες χώρες αναγνωρίζουν την έλλειψη νομιμότητάς του, ενώ άλλες το αντιμετώπισαν ως τετελεσμένο γεγονός για πολιτικούς λόγους. Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε, καμία συμφωνία που δεν έχει κυρωθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων δεν δεσμεύει το λιβυκό κράτος.
Η στάση Αθήνας, Καΐρου και Άγκυρας
Όπως ανέφερε, «η Ελλάδα αρχικά κράτησε σκληρή στάση, θεωρώντας ότι το μνημόνιο έθιγε τα συμφέροντά της, ωστόσο στη συνέχεια έδειξε διάθεση για διάλογο. Η Αίγυπτος, αντίθετα, απέρριψε εξαρχής τη συμφωνία, εκτιμώντας ότι θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια στην περιοχή. Παράλληλα, ανέφερε ότι η Τουρκία έχει εκφράσει ετοιμότητα για συνολικές διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο για έναν πολυμερή διάλογο με στόχο τη διασφάλιση των λιβυκών δικαιωμάτων».
Τεχνικές ενστάσεις για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών
Ο Ακίλα Σάλεχ αναφέρθηκε και στις τεχνικές πτυχές της οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα βασίζεται στην Κρήτη για την επέκταση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της, μια προσέγγιση που χαρακτήρισε «παράλογη, υπερβολικά κοντινή στις λιβυκές ακτές και μη συμβατή με το διεθνές δίκαιο».
Όπως αποκάλυψε, έχει συγκροτηθεί ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων, η οποία έχει αναλάβει να εξετάσει σε βάθος τον φάκελο και να καταθέσει ολοκληρωμένη έκθεση που θα καλύπτει όλες τις τεχνικές και γεωπολιτικές διαστάσεις, σε συνεργασία με τις εμπλεκόμενες χώρες.
Εθνική στρατηγική και κόκκινες γραμμές της Λιβύης
Σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές διευθετήσεις, ο Σάλεχ ξεκαθάρισε ότι η Λιβύη δεν είναι υποχρεωμένη να επιλέξει μεταξύ του άξονα Αιγύπτου–Ελλάδας ή της Τουρκίας. Τόνισε ότι πρόκειται για ανεξάρτητο κράτος και ότι τα εθνικά του συμφέροντα αποτελούν τη βάση κάθε διαπραγμάτευσης, με στόχο τη διατήρηση ισορροπημένων σχέσεων με όλους.
Υπογράμμισε ακόμη ότι οποιαδήποτε παραχώρηση σε ζητήματα θαλάσσιων συνόρων είναι απολύτως απαράδεκτη και ότι τεχνικές ρυθμίσεις ή τροποποιήσεις πρωτοκόλλων μπορούν να γίνουν μόνο στο πλαίσιο της προστασίας της εθνικής κυριαρχίας. Όπως εξήγησε, ο διάλογος με τις τρεις χώρες θα διεξαχθεί σε τεχνικό επίπεδο για την οριοθέτηση, σε νομικό επίπεδο για την εξέταση συμφωνιών και διεθνών κανόνων και σε πολιτικό επίπεδο για τη διασφάλιση ισορροπιών και συμφερόντων.
Τέλος, αναφερόμενος στις εσωτερικές εντάσεις γύρω από το θέμα, ο πρόεδρος της Βουλής απέδωσε τις αντιδράσεις κυρίως στην έλλειψη ενημέρωσης, διαβεβαιώνοντας ότι θα υπάρξει πλήρης διαφάνεια και ότι κάθε συμφωνία ή ρήτρα θα παρουσιαστεί ανοικτά στη Βουλή των Αντιπροσώπων, χωρίς παρασκηνιακές συμφωνίες.
