Το μήνυμα ότι η ανάπτυξη της οικονομίας μας έχει νόημα μόνον εφ όσον «η βελτίωση των εισοδημάτων φθάσει παντού σε κάθε γωνιά της χώρας», εκπέμπει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τον καθιερωμένο εβδομαδιαίο απολογισμό του κυβερνητικού έργου.
Συγκεκριμένα και επικαλούμενος την αναγνώριση της προόδου της ελληνικής οικονομίας από την κυβέρνηση και την κοινή γνώμη στη Γερμανία κατά την πρόσφατη συνάντηση του με τον καγκελάριο, Φρίντριχ Μέρτς, ο κ. Μητσοτάκης διεμήνυσε ότι «έχουμε πράγματι σημειώσει σημαντική πρόοδο από το 2019 και ακόμα μεγαλύτερη από το 2015. Ξέρω όμως καλά ότι αυτό δεν είναι ακόμα αισθητό σε όλους. Δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσω να αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις ώστε η βελτίωση των εισοδημάτων να φτάσει παντού, σε κάθε γωνιά της χώρας. Μόνον έτσι έχει νόημα άλλωστε η ανάπτυξη της οικονομίας».
Εν συνεχεία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρεται στο νέο σύστημα ψηφιακής ιχνηλάτησης, όλων όσοι προσέρχονται στις εφημερίες ενός δημόσιου νοσοκομείου για να υπογραμμίσει: «Ο στόχος δεν είναι άλλος από τη μείωση του μέσου χρόνου αναμονής στις εφημερίες. Είναι μία από τις μείζονες προτεραιότητες της κυβέρνησης που αποτελεί δικαίως απαίτηση της κοινωνίας. … Υπάρχουν ακόμη πολλά πεδία που πρέπει να βελτιωθούν. Όμως το ΕΣΥ μέρα με τη μέρα αλλάζει, με σχέδιο και συνέπεια. Με αυξημένη χρηματοδότηση κατά 74% από το 2019 και κατά 120% ειδικά στα νοσοκομεία. Με νέες, σύγχρονες υποδομές και συνεχείς προσλήψεις προσωπικού, με ψηφιακές υπηρεσίες, διαφάνεια στις προμήθειες, απογευματινά χειρουργεία -έχουν ήδη γίνει 5.000, με τον Προσωπικό Ιατρό και τις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις».
Τέλος, ο πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη χθεσινή ελληνική συμμετοχή της Κλαυδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision σημειώνοντας ότι «η Κλαυδία απέδειξε, κερδίζοντας κοινό και επιτροπές, ότι η καλή μουσική και η ελληνική παράδοση έχουν τη δύναμη να ενώνουν τους λαούς, χωρίς εκπτώσεις, εύκολους εντυπωσιασμούς και κλισέ. Μίλησε για τον ξεριζωμό, και το έκανε με σεβασμό και με δύναμη. Σήμερα, παραμονή της Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, η ερμηνεία της αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Ήταν μια υπόκλιση στη μνήμη και την αντοχή ενός λαού. Και μια απόδειξη ότι η τέχνη μπορεί να ενώνει, να διδάσκει, να θεραπεύει».
