Για τον πιο δραστικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων στη σύγχρονη Ιστορία του τόπου έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την ομιλία του στη Βουλή για τον προγραμματισμό των αμυντικών εξοπλισμών και την αμυντική πολιτική της χώρας.
“Το τίμημα της ελευθερίας είναι η διαρκής επαγρύπνηση, έλεγε προ δύο αιώνων ο Αμερικανός Πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον. Τίμημα το οποίο η πατρίδα μας καταβάλλει σήμερα με ευθύνη και με συνέπεια, αναγνωρίζοντας πως δεν μπορεί να υπάρχει καμία προκοπή χωρίς ασφάλεια. Απόδειξη γι αυτό είναι και το αντικείμενο της σημερινής μας συνεδρίασης, που δεν είναι άλλο από τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό των αμυντικών δαπανών” τόνισε ο πρωθυπουργός.
“Θα έλεγα ότι είναι ένα συνολικό σχέδιο το οποίο αφορά, κατά την άποψή μας, στον πιο δραστικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων στη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Όταν εξάλλου μιλάμε για πόρους που αφορούν στην εθνική άμυνα, δεν εννοούμε προφανώς μόνο τις δαπάνες, μόνο τις επενδύσεις για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς όσο πρωτίστως την πάγια, τη σταθερή επένδυση της πατρίδας μας μα μένει ισχυρή, σταθερή, ανεξάρτητη σε έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει με απρόβλεπτους ρυθμούς” σημείωσε και πρόσθεσε:
“Αναφερόμαστε συνεπώς σε μία πολιτική η οποία συνδέεται και η οποία αλληλεπιδρά με όλο το φάσμα των συλλογικών μας συμφερόντων. Γιατί σε ένα πρώτο επίπεδο, η σημασία των ισχυρών ενόπλων δυνάμεων είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Χάρη σε αυτές η χώρα μας απέτρεψε κινδύνους όπως οι μεταναστευτικές ροές στον Έβρο. Υπερασπίστηκε τα δίκαια της σε κάθε κρίση που εκδηλώθηκε στο Αιγαίο, ενώ ήδη διαθέτει στρατηγικές συμφωνίες με κράτη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, συμμαχίες, οι οποίες παρέχουν εγγυήσεις ασφάλειας σε ένα ανασφαλές διεθνές περιβάλλον.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο προφανώς και η άμυνα αναδεικνύεται και σε έναν πυλώνα ευημερίας. Γιατί χωρίς τη δική της ασφάλεια δεν υπάρχουν ούτε οι προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί η οικονομία, ούτε και οι προϋποθέσεις για να σφυρηλατηθεί η κοινωνική συνοχή. Ενώ σε ένα τρίτο επίπεδο η προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας δεν μπορεί και θα επιμείνουμε σε αυτό να χρηματοδοτείται παρά μόνο από ανθεκτικά δημόσια ταμεία. Κάτι σημαίνει που με τη σειρά της, η δημοσιονομική ευρωστία γίνεται καθοριστικός μοχλός και επιτελεί καθοριστικό ρόλο για μία αποτελεσματική εθνική θωράκιση. Με άλλα λόγια, εάν δεν υπάρχει προστασία από εξωτερικές απειλές, δεν υπάρχει βιώσιμη ανάπτυξη”.
“Επενδύσεις, τουρισμός, καινοτομία, τα πάντα απαιτούν ένα σταθερό και ένα ασφαλές περιβάλλον. Ποιος άλλωστε θα τοποθετούσε τα κεφάλαιά του σε μία χώρα η οποία έχει αφύλακτα τα σύνορά της; Και ποιος θα πάρει το ρίσκο να επιχειρήσει σε ένα κράτος του οποίου η κυριαρχία δεν είναι άτρωτη; Από την άλλη πλευρά, πως είναι δυνατόν όλα αυτά να εδραιώνονται χωρίς μία ισχυρή οικονομία; Το παλαιότερο δίλημμα λοιπόν, το οποίο το ακούγαμε συχνά κυρίως από την Αριστερά κανόνια ή βούτυρο, αποδεικνύεται ένα δίλημμα το οποίο είναι σαθρό, αλλά και επικίνδυνο, ιδίως σήμερα, σε μία πραγματικότητα όπου ο παγκόσμιος χάρτης των γεωπολιτικών συμφερόντων αναδιατάσσεται συχνά με τρόπο δραματικό, με πολέμους οι οποίοι πλέον αμφισβητούν σύνορα και διεθνές δίκαιο. Με δασμούς. Αναμένουμε σήμερα εξ άλλου τις εξαγγελίες του Αμερικανού προέδρου, αλλά σίγουρα μπαίνουμε πια σε ένα περιβάλλον όπου οι δασμοί ενδέχεται να απειλούν συνολικά τις παγκόσμιες διεθνείς οικονομικές σχέσεις” δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης.
“Και βέβαια, σε έναν κόσμο στον οποίο η τεχνολογία γίνεται όπλο παρέμβασης. Όχι μόνο για να πληγεί η εξωτερική ασφάλεια κρατών, αλλά και να διαταραχθεί συχνά η εσωτερική ισορροπία των κοινωνιών στην Ευρώπη. Η συνεχιζόμενη κρίση, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δοκιμάζει όλη την αρχιτεκτονική ασφάλειας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Παράλληλα, στη Μέση Ανατολή η αστάθεια εντείνεται, καθώς δυστυχώς τις εύθραυστες εκεχειρίας τις διαδέχεται ξανά η ωμή βία, προκαλώντας νέες ανθρωπιστικές κρίσεις και πυροδοτώντας και πάλι τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Ενώ αυτό το επικίνδυνο παζλ το συμπληρώνει πρόσφατα και η συνολική αβεβαιότητα της Συρίας που ανά πάσα στιγμή μπορεί να διαχυθεί σε ολόκληρη την περιοχή. Και αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιφερειακές εξάρσεις. Έχουμε να κάνουμε με κομμάτια ενός δυσεπίλυτου γρίφου που αφορά ευρύτερες μετατοπίσεις ισχύος, όχι μόνο γεωπολιτικής και στρατιωτικής, αλλά και οικονομικής και τεχνολογικής. Με εξελίξεις που μεταβάλλουν τις διεθνείς σχέσεις και επαναξιολογήσουν παραδοσιακές συμμαχίες. Συνεπώς και οι στρατηγικές επιλογές της πατρίδας μας, με αυτά τα νέα δεδομένα καθίστανται απολύτως κρίσιμες. Πολύ περισσότερο όταν από τη μία πλευρά η αμυντική αντίληψη της νέας ηγεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται να διαφοροποιείται σε σχέση με το ρόλο του ΝΑΤΟ και από την άλλη, όταν η οικονομικοί σχεδιασμοί της υπερδύναμης φαίνεται να αποκλίνουν από ένα πλαίσιο ελεύθερων συναλλαγών που ίσχυαν ως τώρα. Έτσι, από την Αρκτική έως τον Ινδο-ειρηνικό, οι ισορροπίες διαφοροποιούνται”.
