Το σκηνικό των εξελίξεων πάνω στη φλεγόμενη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, ανέλυσε ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Σπουδών Ασφάλειας στο ΕΚΠΑ, επικεφαλής του προγράμματος Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής στο ΕΛΙΑΜΕΠ, Παναγιώτης Τσάκωνας, με την πολύπαθη περιοχή λίγο πριν την γενικευμένη σύγκρουση, καθώς Ισραήλ και Ιράν κλιμακώνουν τις επιθέσεις τους, ενώ οι ισορροπίες κρέμονται από μια κλωστή.
Καλεσμένος του Δημήτρη Τζιβελέκη και της εκπομπής «Ο επισκέπτης της έβδομης ημέρας» στον ΑΘΗΝΑ 9,84, ο καθηγητής, μίλησε διεξοδικά για το ρόλο Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών, τις προκλήσεις Ιράν και Τουρκίας, αλλά και για το μετέωρο βήμα στα ελληνοτουρκικά.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ
«Το Ισραήλ θεώρησε ότι στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία ήταν μπροστά σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή, όσον αφορά στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αντιμετωπίζοντας ένα κίνδυνο που ουδέποτε ήθελε να ζήσει. Να έχει δηλαδή η Τεχεράνη τη δυνατότητα να δημιουργεί μια πυρηνική βόμβα ανά 4 εβδομάδες.
Σημασία έχει και το πλαίσιο, μέσα στο οποίο λήφθηκε η απόφαση του Τελ Αβίβ και αυτό έχει να κάνει με το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ-Ιράν όχι μόνο για το πυρηνικό του πρόγραμμα, αλλά και για άλλα θέματα της ατζέντας Τράμπ. Εκεί εντόπισε ένα «παράθυρο ευκαιρίας» το Ισραήλ, προκειμένου να στείλει μήνυμα στις ΗΠΑ και να τις εμπλέξει εμμέσως στους πολεμικούς σχεδιασμούς του στην περιοχή».
Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΝΑΜΙΣΗ ΧΡΟΝΟ
«Υποχωρεί σε όλα τα μέτωπα, σε αυτό που αποκαλεί “Άξονα της Αντίστασης” και συγκροτείται από τους Χούθι στην Υεμένη, τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και τη Χαμάς στο Ισραήλ. Συνεπώς, έχουμε νίκες του Ισραήλ, αποδυνάμωση του Ιράν σε αυτή την κατεύθυνση, παράλληλα με την τεράστια οικονομική επιβάρυνση που προϋποθέτει η θέλησή του να ακολουθήσει την πυρηνική επιλογή και η οποία υπολογίζεται στα 200 δισ. δολάρια».
Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΘΗΚΕ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΚΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ
«Αφορά στη αποχώρηση Τράμπ το 2015 από τη λεγόμενη συμφωνία 5 + 1 για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, με ανταποδοτική δυνατότητα ελάφρυνσης των κυρώσεων στο καθεστώς της Τεχεράνης».
ΓΙΑΤΙ Η ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ
«Η συνέχιση του πυρηνικού προγράμματος θα σημάνει την περαιτέρω απομόνωση του Ιράν, καθώς και το απευκτέο για τη χώρα ενδεχόμενο να εμπλακούν οι ΗΠΑ. Μια ακόμη επιλογή, αποτελεί η αναζήτηση νέων συμμάχων με στροφή προς την Κίνα, η οποία ωστόσο τηρεί μια πολύ προσεκτική στάση. Η Ρωσία πάλι έχει εκφράσει την επιθυμία να είναι μέρος μιας διπλωματικής λύσης, ενώ ο Αραβικός κόσμος δεν δείχνει να στέκεται σθεναρά στο πλευρό της Ισλαμικής αυτής Δημοκρατίας. Άρα, πιέζεται να επιστρέψει στη διαπραγμάτευση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά με όρους Τράμπ, γεγονός που θα συνιστά ιδεολογική υποχώρηση. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η σύνδεση, την οποία ήδη επιχείρησε να κάνει το Ισραήλ για την επόμενη ημέρα, με αλλαγή καθεστώτος».
ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΕΠΕΛΑΥΝΕΙ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΒΟΜΒΑΣ
«Οι επιλογές Νετανιάχου καθορίζονται από την εσωτερική δυναμική ενόψει των εκλογών στη χώρα του. Οι νίκες του στο εξωτερικό μέτωπο ενισχύουν τη δυνατότητα επανεκλογής, την πολιτική και προσωπική του επιβίωση».
Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΙΣΡΑΗΛ -ΙΡΑΝ
«Μόνο σε διακηρυκτικό επίπεδο η όποια τουρκική παρέμβαση, λόγω Ισραήλ. Δεν μπορεί να αποκλειστεί πάντως κάποια κίνηση από πλευράς Ερντογάν, με το βλέμμα στην εικόνα που ο ίδιος προβάλλει ως προστάτης του μουσουλμανικού κόσμου».
