Αξιολόγηση των μεταγραφικών αποκτημάτων του Παναθηναϊκού στο φιλικό με τη Μπεσίκτας στην Κωνσταντινούπολη. Οι κάθετες-φωτιά του Νορβηγού, η παρουσία του Νούνες, το ντεμπούτο Μολό και ο Κολοβός.
Το φιλικό ματς του Παναθηναϊκού στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στη Μπεσίκτας προσέφερε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για την εξαγωγή συμπερασμάτων όσον αφορά τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα του «τριφυλλιού», πέραν από τα ομαδικά συμπεράσματα που είναι σαφώς πιο σημαντικά για κάθε ομάδα και αναλύθηκαν στην καταγραφή του ματς.
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν χωράει την παραμικρή αμφιβολία ότι σε ατομικό επίπεδο ο Γκαγιάς Ζαχίντ έδωσε στην Κωνσταντινούπολη το πρώτο δείγμα γραφής των ικανοτήτων του και το έκανε με εκκωφαντικό τρόπο.
Ο διεθνής Νορβηγός μεσοεπιθετικός, για πρώτη φορά από την ημέρα που φόρεσε την πράσινη φανέλα, πιστοποίησε το λόγο για τον οποίο ο Γιώργος Δώνης έκανε σαν τρελός για την απόκτησή του.
Χωρίς να βρίσκεται ακόμα σε υψηλό επίπεδο ετοιμότητας, με τον ίδιο να παραδέχεται στους συμπαίκτες του στο «τριφύλλι» ότι προέρχεται από μία από τις χειρότερες προετοιμασίες της καριέρας του φέτος στον ΑΠΟΕΛ, ο Ζαχίντ είχε στιγμές που έκρυψε το τόπι στην Κωνσταντινούπολη.
Δείχνοντας ξεκάθαρα με τις ενέργειές του, ότι διαθέτει το «πακέτο» για να κάνει τη διαφορά στο ελληνικό πρωτάθλημα με το τριφύλλι στο στήθος στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Ο 24χρονος άσος «τάιζε» διαρκώς με κάθετες πάσες τους συμπαίκτες του, ήταν αυτός που έδωσε τη «μαγίκη» ασίστ στον Δώνη στη φάση του γκολ της ισοφάρισης (2-2).
Ηταν αυτός που στο 43’ έδωσε την εξαιρετική πάσα στον Μακέντα στο γκολ του Ιταλού που για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο δεν μέτρησε ποτέ, ενώ ο Ιταλός καλυπτόταν ένα μέτρο.
Με πανέξυπνη λόμπα έβγαλε ξανά τετ α τετ τον Μακέντα στο 48’, ενώ από τα πόδια του ξεκίνησαν σχεδόν όλες οι αξιόλογες «πράσινες» επιθέσεις.
Εάν συνυπολογίσει κανείς ότι ακόμη δεν βρίσκεται στο 100% και ότι ο Παναθηναϊκός -που θα είναι αναγκασμένος να ξεκλειδώσει πολλές μαζικές άμυνες στο πρωτάθλημα- δεν είχε πέρυσι έναν παίκτη με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, είναι προφανές ότι η παρουσία του την επικείμενη σεζόν θα είναι κομβική.
Σε αντίθεση με το προηγούμενο φιλικό στην Πόλη απέναντι στη Γαλατά, όπου ήταν απολαυστικός, το ματς με τη Μπεσίκτας δεν βγήκε καθόλου στον Δημήτρη Κολοβό.
Ο Ελληνας άσος έβγαλε πάθος, πάλεψε για κάθε μπάλα, αλλά δεν είχε ουσία στο παιχνίδι του, καθυστερούσε να σκεφτεί τις επιλογές του και γενικώς δεν ήταν η βραδιά του.
Απαντες ωστόσο γνωρίζουν τι μπορεί να κάνει ο Κολοβός και είναι δεδομένο ότι πληροί τις προϋποθέσεις για να βοηθήσει σημαντικά την ομάδα στη διάρκεια της φετινής σεζόν.
Οσον αφορά τον Γιοάν Μολό, από μόνο του το γεγονός ότι ο Γάλλος άσος αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τους «πράσινους» σε διεθνές φιλικό, είναι θετικό.
Εάν αναλογιστεί κανείς ότι πριν από λίγο καιρό έκανε ατομικά προγράμματα και ακόμη δεν είναι ούτε στο 50%, τότε είναι σαφές ότι δεν μπορούν να βγουν συμπεράσματα και η συμμετοχή του αφορούσε αποκλειστικά στο να μπει στο κλίμα και να αποκτήσει μέσα από τα ματς αγωνιστικό ρυθμό. Η παρουσία του ήταν θετική και ταυτόχρονα φυσιολογικά μη εντυπωσιακή.
Σε ό,τι αφορά τον Ζοάο Νούνες, ο Πορτογάλος είχε την τύχη να αγωνιστεί στο διάστημα όπου η μεσαία γραμμή (με την παρουσία του Κουρμπέλη στον άξονα) κράτησε τη μπαγκέτα του ρυθμού.
Ως εκ τούτου οι απειλές δεν ήταν ανάλογες με αυτές του πρώτου ημιχρόνου όπου το δίδυμο Κολοβέτσιου-Πούγγουρα ήταν πολλές φορές εκτεθειμένο.
Ο Νούνες ως δίδυμο με τον Πούγγουρα έδεσαν αρμονικά, είχαν πολύ καλή εικόνα, αλλά δεν υπήρχε ο ίδιος βαθμός δυσκολίας σε σχέση με το πρώτο ημίχρονο για να φανούν οι όποιες αδυναμίες συνύπαρξης.
Το θετικό για τον Πορτογάλο αμυντικό είναι ότι «βλέπει» γήπεδο και συμμετέχει στη φάση ανάπτυξης, έχοντας μάλιστα μία εξαιρετική βαθιά μπαλιά στην πλάτη της τουρκικής άμυνας στο χαμένο τετ α τετ του Μακέντα στο 55’.
Ο Κονάν τέλος, αγωνίστηκε ελάχιστα για να κριθεί.
πηγη . SDNA
